آزاده عصاران

*آمی ويتال :هيچوقت به اين فکر نمی کنم که عکسی که می گيرم خوب می شود يا نه ! فقط همان لحظاتی را ثبت می کنم ک روحم را به درد آورده...

*اين زن هندی هر جای دنيا هم که باشد و از هر واقعه ای هم که عکس بگيرد ، عکسش خوب می شود ! مجلات تايم ، نيوزويک ، نشنال جيوگرافی و کليه نشريات آمريکايي حاضرند هر مبلغی را برای پيش خريدعکس های آمی ويتال بدهند.

*اين اعتقاد عکاس مدرن را چه می شود کرد : من با تجربيات و اتفاق های بسيار ژرف و عميق سروکار دارم ولی اين دليلی نمی شود که خودم هم آدم عميقی باشم.

* برای اکثر عکاسان خوب حس انسانيت بيش از ترکيب بندی اهميت دارد. اين در حالی است که تعداد زيادی از ما مدام به دنبال تئوری های مختلف تکنيک و محتوا هستيم .

......................

يک عکاس حرفه ای که رشته اصلی اش در زمينه عکاسی هنری است می گويد : من معتقدم که عکاس يا بايد بلد باشد که مخاطب را شگفت زده کند و يا اصلا نبايد عکاسی کند.
اين اعتقادی است که می تواند به کنار گذاشتن دوربين هم منجر شود. اينکه يا بايد حرفی برای گفتن داشته باشی يا اينکه دوربين را ببوسی و کنار بگذاری !
ذات ما انسان ها هميشه به دنبال خوبی و زيبايي بوده و هميشه در پی ثبت يک هنر يا کار در شرايط بهترين و خوب ترين . عکاسی هم همين ويژگی را دارد . اينکه می خواهيم عکس خوب بگيريم ... می خواهيم خوب عکاسی کنيم و ... جواب اين سوال در تکنيک ها و فنون مختلف آمده . کتاب پرفروش 100 راه برای عکاسی بهتر نوشته و تجربه مايکل باسل در آمريکا و کتاب ها و مجلات مشابهی در اين زمينه وجود دارد.و پر است ازروش های ساده ای که رموز عکاسی خوب را درخود دارد.
ولی اين اعتقاد عکاس مدرن را چه می شود کرد : من با تجربيات و اتفاق های بسيار ژرف و عميق سروکار دارم ولی اين دليلی نمی شود که خودم هم آدم عميقی باشم. به همين دليل ترجيح می دهم هروقت حرفی برای به تصويرکشيدن دارم که پشتش عمقی وجود دارد ، اين کار را بکنم و عکس بگيرم .
کمی که به اين جمله دقييق تر نگاه کنيم ، متوجه موضوع عجيبی می شويم. يک عکاس حرفه ای که زندگی اش با عکاسی گره خورده معتقد است که با همه تجربيات و موضوعات بزرگ و عميقی که داشته و دارد هنوز آدم عميقی نيست؛ يعنی حتی ثبت يک قطعه عکس تکان دهنده و حرفه ای اش را هم راهی برای جلوه روشنفکرمابانه خود نمی داند. عکاسان و نقاشان معتقدند که ما هنرمان را به نمايش می گذاريم. همه حرفی که قرار است گفته شود در حدواندازه يک تصوير مقابل چشم شماست پس حضورمان ديگر بی فايده است . در حاليکه ما تلاش می کنيم برای جا انداختن بيشتر عکسمان توضيح بيشتری را الصاقش کنيم و اين را عمق عکس و اعتقادمان می دانيم که ممکن است مخاطب نتواند در کندوکاوش به آن دست پيدا کند. پس چون مخاطب ممکن است از اين عمق دور بماند ، بايد حرف و جمله و بحث را به خوردش داد تا بفهمد که عکس ما يک عکس خوب است !

ويژگی عکس خوب در کادربندی ، زاويه ، کمپوزسيون ، نورورنگ و محتواست. ولی در اين صورت همه عکس های خوب بايد شبيه به هم باشند ! چون عکاسان همه عکس های خوب تلاش می کنند تا اين نکات را رعايت کند.پس چه چيزی باعث می شود که صدها عکس خوب آفريده شود و همه با هم متفاوت باشد ؟ شايد يکی از اين عوامل اعتقادات و نوع نگاه و جهان بينی عکاسان باشد. عکاسانی که وظيفه خود را خوب عکس گرفتن می دانند و ادعايي هم برای آن ندارند معمولا همان هايي هستند که عکس هايشان هميشه در ذهنمان باقی می ماند.
آمی ويتال عکاس هندی است که تا امروز برنده بهترين جوايز عکاسی دنيا شده و می شود. اين زن هندی هر جای دنيا هم که باشد و از هر واقعه ای هم که عکس بگيرد ، عکسش خوب می شود ! مجلات تايم ، نيوزويک ، نشنال جيوگرافی و کليه نشريات آمريکايي حاضرند هر مبلغی را برای پيش خريدعکس های آمی ويتال بدهند چون معتقدند وقتی عکس می گيرد امکان ندارد محصول بدی را عرضه کند. خودش می گويد : هيچوقت به اين فکر نمی کنم که عکسی که می گيرم خوب می شود يآ نه ! فقط همان لحظاتی را ثبت می کنم ک روحم را به درد آورده و می خواهم که همه مردم دنيا ببينند در جنگ و خونريزی و حتی دوستی آدم ها چه چيزهايي وجود دارد.

award of excellence
Ami Vitale Freelance / Getty Images
"India Communal Riots-Survivor" Shaikh Kulsumbibi, 37, a Muslim whose village of Sardarpur was destroyed in a gruesome vengeance attack weeps as she seeks refuge in another village in India, March 3, 2002. Hindus came in the middle of the night and massacred nearly everyone of her neighbors and family living there in a strategically designed plan which involved flooding the exit and then electrocuting those who were not first killed by the firebombs and kerosene.

او می گويد که دلی عکس می گيرد و اين حس را هم بعد از سال ها سفر و تجربه به دست آورده . می گويد : دوست ندارم چيز ناخالصی در عکس هايم باشد ...حتی دلم نمی خواهد واقعه ای را بازسازی کنم و عکس بگيرم چون ديگر صداقتی در آن وجود نخواهد داشت.

اکثر عکاسان موفق دنيا که عکس های خوبشان بيش از متوسطشان است به صداقت و عشق و اخلاق کاری اشاره می کنند . برای اکثر آنها حس انسانيت بيش از ترکيب بندی اهميت دارد.
اين در حالی است که تعداد زيادی از ما مدام به دنبال تئوری های مختلف تکنيک و محتوا هستيم و موقع فشردن دکمه شاتربه مسائل جانبی بيش از موارد مورد نظر عکاسان موفق فکر می کنيم.
عکس خوب چطور آفريده می شود ؟ هنوز هم کسی نمی تواند به اين سوال جواب درست و کاملی بدهد . !

........................

کارگاه: علاقمندان مي توانند نوشته ها ومقالات خود را در باره ي عکاسي ونيز رشنه هاي ديگر هنري براي کارگاه ارسال کنند.