کتاب سیمایی از ادبيات معاصر ایران (2) چهارمین جلد از مجموعه ی چهره هاست که مریم زندی طی سالیان گذشته نسبت به تهيه آن ها اقدام کرده است .دو جلد ديگر این مجموعه به سیمای" هنرمندان تئاتر و سینما" و سیمای" نقاشان معاصر "اختصاص دارد.

مریم زندی
متولد دي‏ماه 1325گرگان
ليسانس حقوق و علوم سياسي از دانشگاه تهران
انتشارات:
تركمن و صحرا، مجموعه عكس، 1362تهران.
تكچهره نويسندگان در كتاب آنتولوژي داستان‏نويسي در ايران.
از 1921تا 1991انتشارات ميج واشينگتن، .1991
چهره‏ها ( )1سيمايي از ادبيات معاصر ايران، 1372تهران. چاپ دوم 1377تهران.
چهره‏هاي ( )2سيمايي از نقاشان معاصر ايران، 1373تهران.
چهره‏هاي ( )3سيمايي از هنرمندان سينما و تئاتر معاصر ايران، 1376تهران.
عكاسي، كتاب نقاشي روي عكس، كار مشترك با ابراهيم حقيقي، 1380تهران.
از سال 1379هر ساله چاپ و نشر انواع كارت پستال و تقويم در زمينه‏هاي مختلف، (پرتره هنرمندان، طبيعت، زنان، كودك، حيوانات).
نمايشگاه‏ها:
1352سياه و سفيد«، گالري قندريز، تهران انفرادي
1353بازيهاي آسيايي«، عكسهاي رنگي، گالري قندريز انفرادي
1355سياه و سفيد«، پنتاكس گالري، لندن گروهي
1357زن همگام انقلاب«، دانشكده هنرهاي زيبا، تهران انفرادي
1357گزارشي از انقلاب«، باغ فردوس - وزارت كار، تهران گروهي
1358صورت و سنت در تركمن صحرا«، عكسهاي رنگي موزه نگارستان، تهران انفرادي
1360كودك، ايمان، رهايي«، نمايشگاه جهاني عكس موزه هنرهاي معاصر، تهران گروهي
1368چهره‏هايي از ادبيات معاصر ايران« انفرادي
نمايش خصوصي، تهران
1369چهره‏پردازي«، موزه هنرهاي معاصر، تهران گروهي
1370چهارمين نمايشگاه سالانه عكاسي ايران« گروهي
موزه هنرهاي معاصر، تهران
1371چهره‏هاي ادبيات معاصر ايران« انفرادي
دانشگاه جرج واشينگتن، واشينگتن
1372چهره‏هاي نقاشان معاصر ايران«، نگارخانه برگ، تهران انفرادي
1374چهره تازه‏اي از ايران«، گالري عكس سنت‏اتين،
انفرادي
1374نقاشي روي عكس«، كار مشترك با ابراهيم حقيقي
انفرادي گالري گلستان، تهران
1377منتخب پرتره‏ها«، گالري گلستان، تهران
انفرادي
1377نگاهي تازه به طبيعت«، گالري 7ثمر، تهران
انفرادي
1381شيشه و رنگ«، آثار شيشه‏اي گالري گلستان، تهران
انفرادي
1382شيشه و رنگ«، آثار شيشه‏اي گالري گلستان، تهران
انفرادي

24 عکس از کتاب سیمایی از ادبیات معاصر ایران را می توانید در کارگاه ببینید.(روی عکس کليک کنيد)

فال گل مينا
يك روز اينجا نخواهد بود
تو نخواهي آمد
من اينجا نيستم
گلهائي كه ساقه‏هايشان را با دقت كوتاه كرديم كه بيشتر عمر كنند،
سالهاست كه پوسيده‏اند.
انارها، كه براي زيبائي و رنگشان، آن همه جستجو كرديم،
ديگر نيستند و نمي‏دانيم رنگشان در كدام فضا جاريست.
باغ گل، بازار گل، بازارهاي گل
آن بازار آشنا و محبوب
زير نگاه‏هاي جستجوگر و پر اشتياق ما،
چه شد؟ - چه شدند؟
نگاههاي ما كجا هستند؟
آن مرد آلوفروش،
در كدام لحظه قطعي، ديگر نبود؟

آن يار و همراه جواني
كه كتابهاي بسيار خوانده بود و
برايم از پابرهنه‏ها و سياست مي‏گفت، چه شد؟
حرفهايش در كجا جاريست؟
اين كودك تنهاي محتاج كيست؟
مبارزه چه شد؟

و او كه روي ديواره كوه‏هاي بلند برايش فال گل مينا گرفتم،
آه، سالها و سالهاست كه پوسيده.
فال گفته بود كه دوستش دارم.
و مادرم با چشمهاي مهربان و دهاني كه هميشه براي زندگي فرياد مي‏كشيد،
در محكوميت تنهائي و بي‏حركتي،
خودش را روي اسب سفيدش مي‏بيند آماده پريدن
در كودكي،
و والي بر من كه نمي‏دانم
قلب بزرگ و پر از محبت پدرم، كي پوسيد.
او يك شب به من گفته بود:
تنها مِهر است كه مي‏ماند.
مي‏خواهم بدانم. مي‏خواهم بدانم.
مهر بي‏پايان پدر براي من، اكنون كجاست؟

و آن روز در شش سالگي معصوم و شاد
مي‏خواهم بدانم چرا نمي‏دانستم
كه آن عكاس خواهد پوسيد،
و اشياء تاريكخانه‏اش ميراث من خواهد شد؟

محبوبم!
دست‏هاي نوازشگرت كِي خواهند پوسيد؟
آيا دست‏هاي پوسيده، صورت پوسيده را نوازش خواهند كرد؟
پوسيده‏ها چگونه گريه مي‏كنند؟
متوقف كن!
اي شيوا، متوقف كن!
مي‏خواستم هر چيز را در »زندگي‏اش« متوقف كنم،
مي‏خواستم در عكسهايم زندگي كنم، با عكسهايم زنده بمانم
امّا با دوربينم به هر چيز مرگي جاودانه بخشيدم،
و در عكسهايم خواهم پوسيد.
دوربينم كجاست؟ كِي پوسيد؟
مي‏خواهم عكس بگيرم.

اي لحظه‏هاي قطعي، عكس‏هاي من!
اي لشگر چهره‏هاي پوسيده!
گل‏هاي پوسيده!
انارهاي پوسيده!
تقويم‏هاي خاك شده، كه در روزهايتان ديگر چيزي نيست،
ذراتتان را باد به كدام دشتِ سبز پر از عشق و آفتاب خواهند برد؟
من آنجا هستم، شاد و جوان
با دوربينم، پشت به آفتاب.
در آغاز پوسيدگي.
مريم زندي 81

مقدمه ی ابراهيم حقیقی بر کتاب چهره های 4