آزاده عصاران
بالاخره افتتاح شد. بعد از اين همه سال انتظار و با پیش زمينه ای پر از حرف و حديث در يک يکشنبه تاريخی کارش را آغاز کرد. هنوز نمی توان برايش يک نام مطبوعاتی درست و حسابی در نظر گرفت . چهارمين يا به اصرار برگزاركنندگان، نهمين دوره دوسالانه عكس ايران يا تهران، كه پس از توقف پنج ساله از سرگرفته شد ، 14 خرداد ماه در دو محل مجزا کارش را شروع کرد. اين عدد چهار و نه هم برای همه دردسر شده...هنوز منبع مشخصی وجود ندارد که بتواند معنای واقعی زمان بينال عکاسی را در کشورمان نشان دهد !
موزه هنرهای معاصر ساعت 3 بعد از ظهر روز يکشنبه ميزبان مادر کاوه گلستان بود که آمده بود تا در جمع دوستداران پسرش ياد او را گرامی دارد.
سه فيلم مختلف در مراسم نمايش داده شد: " تصوير اعتراض و صدای صلح " با تلفيق عکس های کاوه گلستان از حلبچه ناگهان به حرف های کاوه در مورد سعيد جان بزرگی برمی گشت. فيلمی در ستايش دو نفر از زبان و ديد يک مرد ستايش برانگيز! و بعد فيلمی درباره محمدحسن سمسار كه آلبوم عكسهاي كاخ گلستان را جمع آوري و بازيابي كرده است نمايش داده شد... در نهايت هم کليپی از مراحل داوری عکس ها ، چاپ و پشت صحنه داوری و کار داوران .
در اين مراسم دكتر محمدحسين ايماني خوشخو، عليرضا تابش، عليرضا سميع آذر و جمع كثيري از عكاسان خبري و حرفه اي حضور داشتند. جمع داوران بينال نيز در ميان عکاسان نشستند تا شاهد جايزه گرفتن و تشويق ها باشند : فرشيد مثقالي - گرافيست، سيفالله صمديان - عكاس و مستند ساز ، مهران مهاجر - گرافيست و عكاس و كاووس صادقلو - عكاس خبري ، از ميان 710 شركت كننده ـ 472 نفر مرد و 238 نفر زن ـ و 1719 تك اثر و 322 مجموعه عكس، 116 تك عكس و 29 مجموعه عكس از 171 نفر را براي شركت در نمايشگاه دوسالانه انتخاب كرده و آثار انتخاب شده توسط احمد عالي، فرشيد مثقالي، مهران مهاجر، محمود كلاري، محمد اسلامي راد، اسماعيل عباسي و محمد ستاري، داوري شد.
دوسالانه با دبيري بهمن جلالي و مديريت اجرايي رضا نامي به برگزيدگان اول تا سوم، از يك تا سه ماه بورس مطالعاتي فرانسه همراه با تنديس دوسالانه اعطا کردند. اسامی برندگان
مراسم در موزه هنرهای معاصر که به اتمام رسيد عکاسان و هنرمندان راهی گالری خيال در حد فاصل وليعصر و بزرگمهر شدند.اينجا عکس ها در قاب های متفاوت بر در و ديوار نشسته و گل ها و سبد های بزرگ و کوچک گل حکايت از آغاز ماجرا دارد.
همه طبقات گالری خيال انباشته از قاب های عکس با نورپردازی خاص است. تا چشم کار می کند از عکس خبری ، خبری نيست! همه جا عکس های خلاقانه ، هنری و تا حدی در تعريف کانسپچوال به چشم می خورد. عکس هوشمند زاده پر از شيطنت است و عکس خادم بيات در تعريف يک ترکيب بندی خلاقانه می گنجد.بقيه عکس ها هم در چنين تعريفی جا می شوند و نگاه جست و جو گر عکاسان را به دنيای زنده اطرافشان نشان می دهند.
عکاسان اينجا هم دست از دوربين نکشيده اند. همه جا نور فلاش قاب ها را روشن می کند و صداهای زيروبمی در نقد و تعريف عکس های دوسالانه از گوشه و کنار به گوش می رسد.
می گويند ، نمايشگاه دوسالانه پس از پايان چهل روزه در تهران، به شهرستانهايي كه امكان برپايي دارند، برده می شود.در اين صورت عکاسان و علاقه مندان در شهرهای ديگر هم می توانند نظاره گر اين بينال پرسروصدا و داوری اش باشند.
چشم روی هم بگذاری دو سال ديگر هم گذشته. دو سال آينده هم می تواند درست در زمان دقيق خودش واقعه بزرگ عکس و عکاسان کشورمان اتفاق بيفتد به شرط فاصله گرفتن از اين همه حواشی ناراحت کننده. به اميد آن روز فعلا دم را غنيمت است تا 40 روز!