جلالی : "من متعتقدم نمايشگاهی که خواهيد ديد آينه عکاسی ايران معاصر در شاخه عکاسی خلاقه و هنرمندانه است. "
ابتدا عرض کنم که من متاسفانه هنوز همه ی عکس های دوسالانه را ندیده ام .عکس های برگزیده را در عکاسی دات کام دیدم .عکس هایی را که دیدم عمدتا عکس های خوبی می دانم .اگر همهی عکس ها را ببینم ممکن است نظرم در مورد انتخاب و داوری متفاوت با نظر داوران باشد که اصولا مهم نیست چرا که قضاوت و داوریِ قطعی خصوصا در بحث هنر و خلاقیت امری ناممکن است.اگر شما به این نکته اعتقاد دارید و قضاوت را نسبی می دانید و اگر واقفید (که حتما هستید) که بسیاری عکاسان به هر دلیل در این دو سالانه شرکت نکردند خواهشی که دارم این است که به نوعی اظهار نظر نکنید که برای دیگران این ذهنیت پیش بیاید که همه ی عکاسی خلاقه ی ایران همین است و این عکس ها نماینده ی خلاقیت در عکاسی ایران هستند.چرا که ممکن بود همین تیم داوری اگر مثلا فقط 5 یا10 عکاس دیگر به جمع شرکت کنندگان می پیوستند در داوری خود به نتیجهی کاملا متفاوتی می رسید و عکسی به جمع عکس های برتر راه می یافت که اصولا به شاخه ی متفاوتی از عکاسی تعلق داشت .و در این صورت حتی این احتمال هم وجود داشت که بعضی از عکس های فعلی اصلا به نمایشگاه راه نیابند و آن موقع آینه ای که شما از آن نام می برید چیز دیگری را نشان می داد.توجه دارید که صحبت من در مورد همین تیم داوری است و اگر تیم داوری متفاوت می بود چه بسا نتیجه در مورد همین عکس های فعلی هم تغییر می کرد .
تاکید این موضوع شاید بی مورد باشد که سخن من در این نامه قضاوت در مورد عکس های این نمایشگاه و نحوهی داوری نیست بلکه عرضم این است که بهتر است خیلی راحت حکم ندهیم.
نظرات شما
اسماعیل عباسی:
آقاي تهراني عزيز
تمام آنچه كه در نسبي بودن داوري گفته ايد صحيح است. اظهار نظر آقاي جلالي هم مشمول همين امر است. نظر ايشان هم داوري است براي اصلاح مي شود تاكيد كنيم: "از نظر من" (يعني آقاي جلالي) چنين است.
داوري و حكم دادن بسيار دشوار و پر مسئوليت است اگر برمن خرده نگيرند گاه فكر مي كنم در مورد هيتلر هم به اين سادگي حكم دادن ساده نيست.
پيشنهاد مي كنم خوانندگاني كه اين سطرها را مي خوانند اگر كتاب مرگ يزدگرد نوشته استاد بيضايي را نخوانده اند براي نمونه بخوانند كه هزار وجهي بودن حقيقت را ياد آوري مي كند. (فقط به عنوان نمونه.)
با احترام به شما و آقاي جلالي
مهدی وثوق نیا:
سلام به بزرگان عكاسي ايران .
اينروزها عجيب احساس تنهايي ميكنم .دلم ميخواهد بپرسم آقاي جلالي من از شما انتظار بيشري داشتم . شما بارها وبارها معترض بوديد به نحوه برگزاري وسياست گذاري جشنواره ها وحركت هاي عكاسي ايران .حال چرا وقتي خود مسوول دوسالانه شديد ما بايد اينچنين بي نظمي را شاهد باشيم . چرا بايد دچار مشكل شويم كه آيا عكسهاي خبري زلزله بم وعكسهاي ديگر خبري جزو عكاسي خلاق وهنرمندانه است ! مگر تعريف ها عوض شده ؟ لطفا بگويد من هنوز هم شاگرد شما هستيم . واگر هم قرار است عكاسي خلاقه به نمايش وبررسي گذاشته شود اين تيم داوري چگونه انتخاب شده . درميا داوران هستند عكاساني بيش از هر مسئله اي عكاسي را مستند اجتماعي ميدانند .
آيا كتاب نمايشگاه بعد از اين همه سال كه از آن ميگذرد در حد عكاسي اين كشور است ؟
به هرحال اين حق را به من بدهيد كه از بزرگان رشته ام خورده بگيرم . شما به من خيلي چيزها ياد داديد و هنوز هم جزو عكاسان بزرگ كشورم هستيد .
آقاي تهراني محترم از آنجا كه ميدانم عكاسان كمتر مي نويسند اين چند خط را آوردم تا بدين وسيله از شما كه زحمات زيادي براي سايت كارگاه مي كشيد
تشكر كنم . و بخشي از حرفهايم زده باشم .
ممنون
محمد حسین نجاران:
با سلام و عرض ادب نسبت به آقای جلالی
من یک سوال از آقای جلالی داشتم:
جناب آقای جلالی« لطفا تفاوت میان فتوگرافی و فتوگرافیک را برای من و امثال من کمی توضیح دهید و آیا بین هنر عکاسی و کانسپچوال آرت تفاوتی هست یا نه؟
با تشکر
ناجی نوری:
يادش به خير سالها پيشف حدود سال 1368 براي اولين بار اعضاي انجمن فياپ به ايران آمده بودند و در موزه هنرهاي معاصر سخنراني داشتند. محمت بايهان از تركيه بود و يك نفر از جزيره مالت ويك نفر فرانسوي. آن روزها آمدن چند نفر از خارج و سخنراني راجع به عكاسي مدرن پديده اي خاص و ناياب بود. القصه آن روزها كسي آقاي جلالي را به بازي نگرفته بود و ايشان مصاحبه اي كردند كه: چند نفر از جايي ناشناخته به نام فياپ آمده اند كه اصلا معلوم نيست كجاست و ...(نقل به مفهوم) و همه اين نفرات و حركتي را كه شده بود به سخره گرفته بودند.
بعدا كه آقاي جلالي را هم بازي دادند همه چيز رسميت پيدا كرد!
آقاي جلالي عزيز و ديگر دوستان پيشكسوت! ......
ادامه ي مطلب از طرف كارگاه حذف شد
تورج خامنه زاده:
برگزاری دوسالانه عکس ایران بعد از سالها انتظار بسیار جای خوشحالی دارد. حال اینکه آیا دوسالانه در سطح مطلوب و قابل قبولی برگزار شد یا نه فکر می کنم نیاز به بررسی های دقیق و تحلیل کسانی دارد که به نحوی در جریان دو سالانه بوده اند، تا شاید در دوره های بعدی، دوسالانه ای استاندارد و جریان ساز را شاهد باشیم.
بی نظمی یکی از مواردی بود که لطمه زیادی به دوسالانه وارد ساخت و بحث های زیادی را باعث شد. به طور مثال خود من شخصا در مورد چگونگی ارسال مجموعه عکس برای ارائه در فضای 2*2 ای که برای ارائه در نظر گرفته شده بود از آقای جلالی پرسیده بودم و روز تحویل کارهایم با چیزی مغایر آن مواجه شدم. در روز برگزاری مراسم آقای جلالی فرمودند که: چگونه نمایشگاهی را که عکسهای آن را ندیده اند نقد می کنند و این در صورتی است که درصد زیادی از عکسها قبل از افتتاحیه در مجله عکس چاپ شده اند و یا آقای سمیع آذر می فرمایند که: نتایج را همین حالا هیئت داوران به من داده اند و چطور می شود که خبرها به بیرون درز کرده باشد!؟ ولی واقعا این اتفاق افتاده بود و موارد بسیار زیاد دیگری که دال بر بی نظمی بود مشاهده شد.
و مطلب دیگر اینکه؛ قرار بود دوسالانه عکس ایران به بررسی آثار خلاقانه بپردازد و حالا تعریف ما از این عکاسی چیست و با چه معیاری می توان به بررسی این آثار پرداخت ؟
فکر می کنم معیار اول این است که هیئت های داوری و انتخاب کاملا در جریان عکاسی ایران قرار داشته باشند و با اطلاع از جایگاه کنونی این نوع عکاسی در دنیا به انتخاب و قضاوت بنشینند و این در صورتی است که نام اساتیدی را در این جمع می بینیم که مسلما استادی آنها در رشته خود بر همه واضح است. اما میزان اطلاع و نوع دید آنها از این شاخه عکاسی برای بررسی و سنجش و یا به عبارتی ایجاد یک جریان کافی بوده است !؟
دیدن عکسهای نمایشگاه خود پاسخ بی پرده ای به این سوال خواهد بود.
محسن:
{ كارگاه: نظر ؛ به دليل نامرتبط بودن و لحن نامناسب حذف شد}
samane:
{ كارگاه: نظر ؛ به دليل نامرتبط بودن و لحن نامناسب حذف شد}
بهرام:
{ كارگاه: نظر ؛ به دليل نامرتبط بودن و لحن نامناسب حذف شد}
اسماعیل عباسی:
آقای تهرانی عزیز،
همان طور که در دوربین عکاسی بخش نکته ها اشاره کرده بودم مدتی پیش به وبلگها سر می زدم و در اظهار نظر کردن دوستان شناخته و ناشناس شریک می شدم اما وقتی دیدم دوستان به جای اصل موضوع حاشیه می روند و گاه از اصل موضوع کناره می روند و با توهین به یکدیگر حرمت می شکنند تصمیم گرفتم در کنار این حرمت شکنیها حضور نداشته باشم که برای قلم حرمتی بی حد قائلم.
تا این که تلفنی از من خواستید مطلبتان را بخوانم و اظهار نظر کنم. چنین کردم زیرا برای شما و زحمتی که می کشید احترام قائلم اما می بینم که قصه همان است که بوده. برای آخرین بار این چند خط را می نویسم. در جایی که بی حرمتی سایه بر همه چیز می افکند حضور داشتن به معنای تایید این تیرگی است.
1. آن چه که شما بدان معترضید به آسانی حکم دادن آقای جلالی در مورد عکاسی ایران است اما ببینید که چگونه بحث به عکسخانه و دوربینهای آنجا و شیشه ها و... کشیده شده است. بحث آن موارد برای عکاسی ایران باید روشن شود اما فعلا بحث بحث دیگری است و پرسش شما هم چیز دیگری است.
2. آقای ناجی نوری به سال 1368 اشاره می کنند و داوری اعضای فیاپ و این که آقای جلالی در بازی نبود. برای تصحیح اشتباه عرض می کنم آن نمایشگاه اولین نمایشگاه بین المللی دوسالانه بود و ششمین نمایشگاه عکس ایران و سال 1373 و آقایان جلالی، صمدیان، گلستان، بایهان (ترکیه) و ولا (مالت) داوری بخش عکسهای مستند اجتماعی را بر عهده داشتند.
3. آقای جلالی در ویژه نامه همشهری که همزمان با همان نمایشگاه منتشر شد گفت « داوری بسیار آزاد انجام شد اما شکل نگاه داوران خارجی با نگاه ما کلا فرق داشت». تا جایی که سندهای مانده نشان می دهد این کاوه گلستان بود که به شدت فیاپ و مسئولان برگزاری نمایشگاه را زیر سئوال برد.
4. ایرادهایی که آقای خامنه زاده می گیرند کاملا وارد است اما از بحث اندکی فاصله دارد.
5. صحبت آقای محسن ... (نمی دانم چرا اسم نصفه است مگر شهامت بیان اعتقاداتمان را که قطعا فکر می کنیم درست است نداریم؟) این که کار باید به کاردان سپرده شود کاملا صحیح است. اما آقای محسن ....،من به فرزندم همیشه می گویم فرد گناهکاری را که برای اعدام می برند وقتی حکمش را می خوانند می گویند آقای ( توجه می کنید؟ آقای) فلان فرزند آقای بهمان ...اعدام ....و نمی گویند لاشخور و ...(خطاب شما هر کس که می خواهد باشد). و لفظهای سخیفی مانند این که عکاسی خلاق مالیدنی است و...این نوع بیان نظر حتی اگر حقانیتی را در کلام شما باشد یکسره ناحق می کند.
6. در مورد من شما حق دارید دانش و توان مرا نادیده بگیرید. این حق شماست.و حق هر آنكس كه باوري ديگر دارد.
7. در مورد حضور افرادی از آشنایان داوران. می دانید که داوران فقط از میان عکسهای انتخابی هیئت انتخاب فقط جوایز را تعیین کردند و نه حضور آثار را در نمایشگاه. آتیه نوری عضو انجمن عکاسی ایرانشهر را هم عکسش را آقای احمد عالی مدافعش بود و مهران مهاجر هم بدان رای داد. این را از آن بابت گفتم که به من عضو انجمن عکاسی ایرانشهر منتسب نشود. که به خاطر یک برگ کاغذ (از نظر من بی ارزش) تقدیر حاضر نیستم اعتباری را که خود برای خودم قائلم زیر سئوال ببرم.
آقای تهرانی عزیز می بینید که نجواهای فرو خورده چگونه به شکل عربده و حرمت شکنانه خود را نشان می دهد. آیا بازهم معتقدید از این اظهار نظرها عکاسی ایران ره به جایی ببرد؟
پيام برازجاني:
با سلام
آقاي تهراني چند روزي است كه به كارگاه ما آيم و نظرهاي اين مطلب را مي خوانم.خيلي تاسف مي خورم وقتي مي بينم هر كس و ناكسي در مرود بزرگان عكاسي مملكتم هر نابجائي را بجا مي دانند و بر زبان مي رانند.ببينيد چقدر فضا نا خوب شده كه آقاي عباسي كه بر همه چيز چشمشان را بستند و به جمع داوران دوسالانه برگشتند ، حاضر نيستند ديگر در اينجا نظر دهند.براي همه همينطور است هر جا نابجا گوئي و توهين باشد هيچ عاقلي و حتي نا عاقلي نخواهد ماند.به هر حال آقاي تهراني عزيز كه زحماتتان قابل ستايش است شما بايد به گونه اي برخورد كنيد (نمي دانم با كه و با چه!!) كه اين اتفاق نيفتد.فقط به خاطر آزاد بودن و آزادي در اظهار نظر كه نمي شود كسي را به عرش بريم و وقتي ما با او حال نكرديم به لجن بكشيمش. مي شود؟ به هر حال دوسالانه يك نمايشگاه و مسابقه ملي بود.اينها براي بهتر شدنش مگر نيست يا براي خالي كردن عقده هاي فرو خورده دروني ماست . كدام؟ .
من براي همه جامعه عكاسي متاسفم كه بزرگان آن براي نظر دهي در اينجا نيستند ولي هنگام شام مجله تصوير و شام سالگرد خانه عكاسان همگي هستند.عزيزان نيستيد كه اينگونه است ديگر.پس گله از چه داريد؟
محمود:
با سلام به نظر مي رسد نظرات نامرتبط كه فضا را ناسالم ومسموم مي كند و با نام مستعار است مي بايست پاك شود آقايان هر نظري دارند با نام خويش و به دور از الفاظ ناشايست بيان كنند.من هم اگر نامم كامل نيست يا مستعار است اگر بخواهم اعتراضي را مطرح كنم و يااتهامي را متوجه شخصي كنم قطعا ومطمئنا با نام خويش اين كار را خواهم كرد.
تورج خامنه زاده:
با سلام. من واقعا متاسفم از اینکه وقتی بحث نقد و انتقاد پیش می آید کار به توهین و دعوا کشیده می شود و فکر می کنم برای مباجثی شبیه این مورد نظرات حتما باید با بررسی قبلی وارد صفحه شوند، چرا که توهین به اساتید ما که هر کدام به نحوی برای عکاسی این کشور زحمت کشیده اند واثعا جایز نیست. اما اگر همه به این دلیل که در این فضاها عده اندکی به این شیوه عمل می کنند، کنار بکشند فضا بدتر هم خواهد شد. و مطمعنا با حضور جدی کسانی که رشد عکاسی مان برایشان مهم است این عده مجال حضور نخواهند داشت و به نظرم اصلا لزومی ندارد که ما پاسخگوی این افراد باشیم.
مهدی وثوق نیا:
نمي دانم چه بگويم اما آنقدر مي دانم كه آقاي عباسي آدم منطقي است . وبارها وبارها ديدم كه چه زحمتي براي عكاسي كشور كشيدند .
ويادمان باشد كه آقاي عباسي اولين كسي بود كه اعتراض اوليه خود را به صورت استعفا بيان كرد . وخوب مي دانم كه حرفهايش را زد. اما به هر حال او يكي از اعضا بوده است . بايد بهتر بتوانيم بحث كنيم تا تاثيري بگذاريم .
عکاسباشی:
سلام
من هم مايلم نظراتم و نقدم را در باره دوسالانه عكس بنويسم اما در مقاله اي مبسوط و فرصتي كافي.با احترام به همه دوستان فقط ميخواستم كتابي را كه آقاي عباسي نام برده اندو بسيار به جا بود براي سهولت دسترسي در اين لينك معرفي كنم.
http://www.adabkade.com/library/beyzaee/105.html
يا در اين لينكhttp://www.rezaghassemi.org/ketabkhaneh.htm
اميدوارم فضاي گفتگوي سالم گسترش پيدا كند و به جاي پرخاش به هم در فضايي منطقي به طرح ونتيجه گيري از مسايل بپردازيم.تنها با گفتگوي منطقي و سالم ميتوان به نتيجه رسيد.
عکاسباشی:
اجازه مي خواهم براي اينكه بحث به حاشيه نرود چند تا موضوع براي اين بحث ارائه كنم و اگر مايل هستيد نظراتمان را براي نتيجه گيري از اين بحث در باره اين موضوع ها بنويسيم:
1- چگونگي برگزاري دو سالانه از نظر محتوايي وموضو عي (مثلا اينكه آيا موضوع دوسالانه بايد صرفا عكاسي خلاقه و هنري باشد يا به شاخه هاي كاربردي عكاسي نيز پرداخته شود؟)
2- داوري و مسائل مرتبط با آن ( اينكه داوران بر اساس موضوعيت و خط مشي دو سالانه بايد داراي چه ويژگي هايي براي داوري عكس باشند)
3- تبيين و شفاف سازي موضوع در دوسالانه عكس( موضوع آزاد يا عكس با عنوان باشد)
4- جوايز نفرات برتر (پيشنهادات ديگر)
5- انتظارات واقعي و اجرايي ما از دوسالانه عكس
6- ارائه راهكارهاي اجرايي براي برگزاري هر چه بهتر دو سالانه عكس
محمد حسین نجاران:
جناب آقاي عباسي با سلام
آيا به نظر شما درج نام عكاس در برچسب پشت عكس ها كار درستي بود
وآيا شما تا به حال در كدام مسابقه معتبر عكاسي ديده ايد كه نام عكاس در زير عكس درج شود و عكس ها امضا داشته باشد
آيا اين بينال شبيه يك ژوژمان دانشجويي نبود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/
اسماعیل عباسی:
دوست ناشناس آقاي نجاران عزيز به احترام شما قولم را مي شكنم براي پاسخگويي. سلام.
حرف حق است. يكي از دلايل استعفا همين بود. ديگري چاپ عكسها در نشريه عكس پيش از داوري كه افراد را مشخص مي كرد و به داوري سمت و سو مي داد. يكي بي نظمي و چگونگي تحويل گرفتن توهين آميز عكسها از عكاسان و دلايل ديگر كه در فرصتي كه فضا آرامتر شود و به دور از تنش باشد اعلام خواهم كرد. زيرا اعتقاد به ايجاد تنش ندارم اعتقاد به ريشه يابي علتها دارم كه در آينده آنها را رفع كنيم تا اين نوع مشكلات كه پيشگيري از آنها دشوار هم نيست ديگر پيش نيايد و به مسائل مهمتر عكاسي بپردازيم. با آرزوي موغقيت براي كساني كه براي اصلاح كاستيها دلشان براي هنر و تمامي مسائل اين آب و خاك مي تپد.
محمد تهرانی:
آقای عباسی عزیز
با تشکر از شما به دليل مشارکت دوباره در بحث.به خاطر می آورم همان اوایلی که بخش فارسی کارگاه راه افتاد شما به خاطر به وجود آمدن فضایی دو جانبه که می شد در آن گفت و گو کرد ابراز خرسندی کردید.بی شک هر پدیدهی جدیدی در کنار محاسنش ؛ معایبی را هم با خود به همراه می آورد و اینترنت هم از این امر مستثنا نيست. البته می بایست به نحوی مدیریت شود تا از ایجاد فضایی که ميل و رغبت به گفت و گوی سازنده در آن از بين می رود جلوگيری شود.نباید به دلیل پاره ای ناهنجاری ها صورت مسئله را پاک کرد؛ یعنی یا کارگاه بخش نظرات را کاملا مسدود کند و یا دوستان از شرکت کردن در نظر دهی خودداری کنند.معتقدم از امکانی که اینترنت در اختيار قرار می دهد و در دیگر رسانه ها موجود نيست می بایست به نحو مطلوب در جهت رفع شبهات و ایجاد بستر مناسب برای تداوم فعالیتی همچون دوسالانه با رفع نواقص آن استفاده کرد. کاش دیگر دست اندر کاران مورد سؤال هم در این گونه مباحث شرکت می کردند.
از همهی دوستان دیگر هم به دليل نظراتشان تشکر می کنم و امیدوارم روند بحث به شکل مناسبی ادامه یابد.
از دیگر مواردی که جا دارد به آن پرداخته شود و فکر می کنم ضروری است که دوستان نظراتشان را در مورد آن (ودر همان بخش) بنویسند بحث ایجاد انجمن ملی عکاسی ایران است که خبرش در تاریخ 23/4/83 در کارگاه درج شده است و لینک خبر در بالای همین صفحه و در ستون سمت چپ قرار دارد.قطعا نظرات مختلفی در این باب وجود دارد که مطرح شدن آن ها به شگل گیری هر چه بهتر و صحیح تر انجمنی که به هر حال روزی می بایست شکل بگيرد کمک می کند.
mehrdad asgari tari:
ba arze salam aghaye tehrani va aghaye abbasi , ba tashakor az shoma be mahze inke PC man dorost shod be jame dostan dar web ezafe khaham shod.
عکاسباشی:
پيشنهاد ميكنم نمايشگاهي از آثار مردود شده دوسالانه به صورت اينترنتي برگزار شئد. اين كار در نمايشگاه دوسالانه نقاشي هم انجام شد و نتايج خوبي در بر داشت. اميدوارم دوستان همكاري كنند و نقد و نظر ها، با ديدن تمام عكس ها از مرحله اما و اگر و عدم شفافيت در بيايد و در فضايي روشن بتوان درباره دوسالانه، و عملكرد جنبه هاي گوناگون آن نظر داد و نتيجه گرفت.
( مسبب اين همه پر حرفي من آقاي تهراني عزيز است كه به من و دوستان تاكيد ميكنه بنويسيد)
محمد حسین نجاران:
با سلام
آقای عباسی از شما خیلی متشکرم از اینکه بر من منت گذاشتید و پاسخ دادیدالبته به نظر من داوری بحثی سلیقه ای است اما مواردی در این دوسالانه مشاهده شد که اعتبار این بینال را زیر سوال برد
به نظر من در مورد موضوع باید کمی دقت می شد اگر موضوعات مختلفی در این بینال انتخاب می شد هم داوری راحت تر بود و هم می شد ادعا کرد که از تمام رشته های عکاسی در این بینال عکسی وجود دارد به نظر من باید بخش تکنیک های عکاسی به عنوان بخشی جدا مطرح می شدهمانطور که در اغلب جشنواره های معتبر خارجی این مسئله رعایت می شود
آقای عباسی شما و دیگر دوستان برای برگزاری این بینال متحمل زحمات زیادی شدید اما پاره ای از موارد بوجود آمده تمام زحمتتام را زیر سوال بردو من فکر می کنم این مشکلات متوجه دبیر دو سالانه (به عنوان شخصی نوعی) می باشد یا هر کس دیگری که این سیاستگذاری ناقص را انجام داده است
جناب آقای تهرانی عزیز از زحمات شما بسیار سپاسگذارم و پیشنهادی که عکاسباشی داشت را می پسندم و فکر میکنم اگر در این سایت فراخوانی گذاشته شود تا از عکس های اوتی نمایشگاهی برگزار گردد بسیار جالب و دیدنی خواهد بود و بگذارید تا با دیدن این عکس ها خود به قضاوت بنشینیم که آیا کار داوری قابل تقدیر است یا .....
با تشکر
اسماعیل عباسی:
پیشنهاد اول عکاسباشی خوب است. بررسی. پیشنهاد دوم در مورد نمایشگاه عکسهای مردودی فکر نمی کنم به اندازه بررسی مسائل و علتها، کارساز باشد. منتظر خواندن اظهار نظرهای عکاسباشی و دوستان دیگر هستم.
عکاسباشی:
اولا بايد عرض كنم چرا از اينهمه صداي اعتراض كه در بين عكاسان شنيده ميشود تنها چند نام محدود در اين نظر خواهي شركت ميكنند؟ و مثل اينكه بقيه مشكلي ندارند. خب اگر اينطور است ما هم به احترام بقيه كه مشكلي ندارند ديگه حرف نزنيم. اما همانطور كه از روحيه فرزندان كوروش كبير آگاهيم اينطور نيست و همه به نوعي اعتراض دارند اما چيزي نمي گن مثل خيلي از مسائلي كه در جريان آن هستيد و سكوت اكثريت نشانه رضايت آنها نيست .در اين ماجرا هم همينطور، همه نشسته اند تا كار درست شود انشا’ الله! از آقاي عباسي به عنوان تنها داور پاسخگو(ربطي به دولت پاسخگو و تكريم ارباب رجوع، البته ندارد) واقعا سپاسگزارم كه در بحث ها شركت مي كنند و باور كنيم با همين گفتگو ها كار ما درست ميشود. (كار ما از مدد هيچكس آسان نشود.) تا چند وقت ديگر هم بحث انجمن ملي عكاسي مطرح ميشود با اين خمودگي و بي حوصلگي كه ما داريم هم انصافا حق بديد اگر هميشگي ها در مدر كار قرار گرفتند و ديگه اعتراض نكنيم.يك كلمه پيشنهاد كرديم با برگزاري نمايشگاه مردودين و بحث و بررسي اطراف آن موافقيد؟توي وبلاگم هم نوشتم. گوش هيچكس بدهكار نبود جز همين چند دوست عزيزي كه در اينجا پيغام گذاشتن. آخه بابا يه حركتي يه تلاشي يه كم غيرت حرفه اي فقط بلديم با نام مستعار لن تراني بار اين و اون كنيم؟ من به هر حال بر پيشنهادم اصرار دارم و هر كار اجرايي كه از دستم بر بياد انجام ميدم.ديگه نميدونم بايد چه كرد.
محمد تهراني:
تا آن جا كه مطلع هستم در مورد دوسالانه نقاشي كه نمايشگاه آثار مردود شده برگزار شد ؛ اگر در اين زمينه اتفاق نظر بطور كامل وجود نداشت حداقل بسياري چه از دست اندركاران و چه شركت كنندگان با اين موضوع موافق بودند.اگر در مورد دوسالانه ي عكس هم چنين اتفاقي بيفتد آنوقت مي شود درخصوص شيوه ي اجراي آن (چه به صورت نمايشگاه اينترنتي و يا غير آن ) تصميم گرفت.و كارگاه هم در اين خصوص در حد توان مساعدت خواهد كرد. به هر حال با نظر آقاي عباسي هم موافقم كه ريشه يابي مسائل و سعي در برطرف كردن آن ها به اميد آن كه دوسالانه بعدي به موقع و با مسائل كمتري برگزار شود در اولويت است .ضمنا خوب است نظر خود را در مورد انجمن ملي عكاسان هم كه قرار است شكل بگيرد بنويسيد.مطلب جديدي در اين مورد نوشته شده با عنوان : در باره ي انجمن ملي عكاسان ... كه لينك آن در بالاي همين صفحه (در ستون سمت چپ )قرار دارد.اگر انجمن به شكل صحيحي شكل بگيرد قطعا فعاليت هايي همچون دو سالانه با حواشي كمتري برگزار خواهد شد.
محمد حسین نجاران:
با سلام
جناب آقاي تهراني عزيز از زحمات فراواني كه جنابعالي در راه پيشبرد عكاسي كشيده ايد و هنوز هم متحمل آن هستيد سپاسگذارم
جناب آقاي تهراني به نظر من يكي از بزرگترين مشكلاتي كه دامنگير جامعه عكاسي ما مي باشد اينست كه خود عكاسان هميشه از صحنه دورند و اين باعث مي شود تا كارهاي آنها به دست ديگري بيافتد و هنگاميكه از آنها هم درخواست مي شود تا در فعاليتي حضور يابند باز هم آن انرژي لازم رانمي گذارند و بعد از اينكه كارها بر وفق مراد آنها نباشد دم از اعتراض مي زنند آنهم نه يك اعتراض مثبت و با نتيجه
در مورد انجمن ملي عكاسي هم همينطور است دوباره همه كنار مي كشند و بعد انتخابات و تشكيل انجمن شروع مي كنند به اعتراض كه در اينصورت هم به نتيجه مطلوب نخواهند رسيد.
در همين دوسالانه ببينيد ، اغلب عكسان اعتراضاتي نسبت به برگزاري اين بينال داشتند اما چند نفر از آنها اعتراض كردند در همين سايت كه اينقدر جالب مكاني جهت بحث و گفتگو براي ما فراهم سخته مگر چند نفر نظراتشان را گفتند؟
اين خود نشان مي دهد كه ما هنوز جسارت اعتراض همگاني را نداريم فقط در گوشه و كنار دور هم مي نشينيم و تا آنجا كه مي توانيم از دوسالانه بد مي گوييم.
من آقاي عباسي بسيار متشكرم كه خيلي راحت در بين عكاسان حضور يافتند و پاسخگو بودند هر چند كه مشكلات ما مربو ط به فرد نمي باشد بلكه اين مشكلات حاصل يك سياستگذاري غلط گروهي مي باشد آنهم به خاطر اينكه خود عكاسان صحنه را خالي گذاشته اند
سپسگذارم
یلدا:
با عرض تاسف بايد به كساني كه از عدم مشاركت عكاسان مي نالند بگويم كه دليل اين عدم مشاركت اين است كه اين حرفها تا به الان هيچ تاثيري نداشته است.متاسفانه تا صد سال ديگر هم كه كار اجرايي بخواهذ انجام شود زنگ مي زنند به همان تيم ملي داوران و به قول اقاي جلالي بهشان التماس مي كنند كه بيايند و داوري كنند.اصولا فكر مي كنم داريم اين بحثها را مي كنيم كه يك مقدار مرهم به زخم دل خودمان بگذاريم.وگرنه باور كنيم كه تا زمانيكه مهران مهاجر و شهريار توكلي و ديگران را به عنوان بت عكاسي كه از فرنگ با نهايت دانش وارد شده اند به دانشجو معرفي كنيم و انواع ديگر عكاسي را علنا (چه با گفتار و چه با عملكرد) نفي كنيم اوضاع همين ميشود كه هست.حالا جالب است كه جناب اقاي جلالي كه مدعي اين نوع از عكاسي هستند شهرت و اعتبار خود را از عكاسي اجتماعي و خبري كسب كرده اند .باز هم خدا را شكر!
محمود:
خانم معیری عزیز!ممکن است همه ی حرف های شما درست باشد . اما تا موقعی که ادعاهایمان را مستند بیان نکنیم و احساسی برخورد کنیم نتیجه ای نخواهیم گرفت .من به عنوان شخصی که از فضای دانشگاه دورم مایلم دقیقتر بدانم که چه کسانی و چه گونه مهران مهاجر را بت معرفی کرده اند و چه کسانی و مشخصا با چه گفتاری انواع دیگر عکاسی را نفی کرده اند .وقتی مستدل تر صحبت کنیم قطعا تاثیر بیشتری خواهد داشت .آقای جلالی هم فقط اجتماعی و خبری کار نکرده است.و فرضا هم که اینطور باشد ایا هیچ شناختی از انواع دیگر عکاسی ندارد؟ من حرف های شما را نفی یا تایید نمی کنم فقط مشتاقم که کمی مستدل تر بیان کنید. احساسی برخورد کردن تفاوتی با عدم مشارکت ندارد.....پاینده باشید.
محمد حسین نجاران:
با سلام
خانم معیری با تشکر از ارائه نظرتان
آیا قبول دارید که داوری یک امر سلیقه ای است ؟
پس مطمئن باشید هر داور دیگر هم که بیاید باز هم این ایرادات به او گرفته می شود و در کل شما نمی توانید از کسی ایراد بگیرید و کارش را زیر سوال ببرید بلکه فقط می توانید نظر خودتان را بگویید چون همینطور که ممکن است شما از عکس های شخصی (به عنوان مثال مهران مهاجر) خوشتان نیایدممکن است شخص دیگری از همان عکس ها خوشش بیاید پس همه چیز در این راستا سلیقه است پس بیاییم شکل تازه تری به نقد های خود بدهیم و حالا به هر علتی کل یک مجوعه را زیر سوال نبریم
هم چنین خانم معیری اگر شما و دیگر عکاسان همگی در صحنه وجود داشته باشند و حضور فعال خود را اثبات کنند دیگر این موترد کمتر پیش خواهد آمدو به نظر من با تشکیل انجمن ملی عکاسی کمی به این هدف نزدیکتر خواهیم شد
البته من هم قبول دارم که باز هم به این زودی نتیجه ای را که می خواهیم نخواهیم گرفت اما باید تلاش کرد در ضمن مگر کل عکاسی ایران همین دوسالانه و دیگر جشنواره های داخلی است ؟ نه ! دنیای عکاسی ما به اینها ختم نمی شود.باید دنیا های دیگر را بر روی خود بگشاییم...
یلدا:
من همینجا بگویم که من مشکل شخصی با کسی ندارم.جناب اقای جلالی از دوستان خوب من است که واقعا هر وقت می بینمش از دیدارش خوشحال می شوم.این از این! از محمود عزیز و دیگران خواهش می کنم بحث را منحرف نکنند .چون من هیچ شک و شبه ای در دانش اقای جلالی و دیگران ندارم.مشکل من با جریانی است که در این سالها در عکاسی ما به وجود امده و همه مان هم سکوت کردیم تا کار به اینجا کشید.مشکل من با جریانی است که در مقابل دستاوردهای فرنگ با شیفتگی بر خورد می کند .جریانی که ریشه هایش عمیق شده.دانشجویانی که در دانشگاهها با عکسهای اساتید خود روبرو می شوند و در صورت شباهت کاری با اساتید مورد تشویق قرار می گیرند.(جهت اطلاع دوستان عرض کنم جناب اقای مهاجر در جلسه اشنایی گروه فرانسوی (وو) با عکاسان ایرانی در محل قدیم گالری راه ابریشم تعدادی از این افراد را به عنوان حرکتهای نوین عکاسی ایران معرفی فرمودند.!) اینطور قضایا به اضافه منتشر کردن اینگونه عکسها در مجلات ,حمایت گالریها از اینگونه عکسها(جالب است که این روزها بساط فرستادن اینگونه عکسها به خارج از کشور هم داغ است) باعث شده تا این شاخه از عکاسی در کشور ما به اینگونه مطرح شود.من با این شاخه از عکاسی هیچ مشکلی ندارم ,و ای بسا که از بسیاری از این عکسها هم خوشم می اید.در سیاست گذاریهای عکاسی این مملکت هم الحمد لله هیچ نقشی ندارم.فقط بیشنهاد میکنم مثل گذشته افراط نکنیم و کاری که در گذشته با عکاسی خبری کردیم و ان را بت جلوه دادیم با این عکاسی نکنیم .تعادل را رعایت کنیم .مراقب باشیم این هم برایمان مثل عکاسی خبری و اجتماعی نشود که در بینالهای بعدیمان نامی از ان نبریم.
محمد حسین نجاران:
نشست با هيئت انتخاب دو سالانه
بنا براعلام دبيرخانه دو سالانه عکس تهران روز دوشنبه 5 مرداد 1383 نشست پرسش و پاسخ با اعضاء هيئت انتخاب دو سالانه در ساعت 5 بعد از ظهر در نگار خانه خيال برگزار خواهد شد . در اين نشست اعضاء هيئت انتخاب حضور خواهند يافت.
نشست با هيئت داوری دوسالانه نيز برای روز دوشنبه هفته آينده12 مرداد 1383 پيش بينی شده است.
محمد تهرانی:
نکته ای که فکر می کنم باید توجه داشت و مهم است این است که عدم قطعیت در داوری و نسبی بودن آن ؛ با قضاوت سلیقه ای فرق می کند.بدین معنا که سلیقهی داور نباید در شناخت او از مقولهی مورد قضاوت تاثیر بگذارد.امیدوارم در آینده بتوانم مفصل تر در این مورد بنویسم .
