مهم ترین نکته ای که در مورد دوسالانه عکس مطرح می شود این است که آثاری به روی دیوار رفته که بسیاری از عکاسان؛عکس بودن این گونه آثار را به کلی منتفی می دانند و بعضی هم نظری متفاوت دارند. مطرح شدن این نظرات و بحث در مورد آن ها بی تردید خالی از فایده نیست .در ادامه نظرات تنی چند از عکاسان را در این خصوص می خوانید.
........................
*حسین رحمانی: این که در یک بینال عکاسی 30 کیلو چوب رو بچسبونیم به دیوار و حجم و بٌعد ایجاد کنیم و رنگ رویش بگذاریم بعد بگوییم این عکس هست و عکس اول نمایشگاه است سر در نمی آورم ."

*افشین شاهرودی:این که حجم را وارد عکس کنیم به خودی خود بد نیست باید دید نتیجه چه از آب در می آید.

*حمید رضا کرمی: ما در برخورد با مدیوم های هنری از الگو های ذهنی که داریم تبعیت می کنیم ما همیشه عکس را یک سطح تخت قاب شده ای که روی دیوار نصب می شود تصور می کنیم ولی چه دلیلی دارد که این تعریف همیشه ثابت بماند.

متن کامل نظرات :

مهدی منعم می گوید این دو سالانه نماینده ی عکاسی ایران نیست و از قهر بسیاری از عکاسان با این نوع برگزاری نمایشگاه یاد می کند او در مورد بسیاری از عکس های نمایشگاه معتقد است : "این عکاسی نیست کاش می گفتند می خواهیم نمایشگاه مثلا فتوکلاژ یا گرافیک یا کانسپچوال برگزار کنیم" .او معتقد است چگونه می شود عکس های مستند را در کنار کارهایی چون برگزیده ی اول به قضاوت نشست ؟و می پرسد آیا عکس برنده ی جایزه ی ورلد پرس فتو که از بین شصت هزار عکس به عنوان دوم انتخاب شده هیچ جایی در این نمایشگاه نمی توانست داشته باشد؟ در حالی که عکس های دیگری از زلزله در این جا داریم.
محمد رازدشت خیلی از عکس ها را به گرافیک نزدیک می داند و می گوید: "این ها تجربه است تجربه با استفاده از کار عکاسی که در فتو شاپ کارهایی را روی عکس انجام می دهند .بعضی از آن ها هم به عنوان کار گرافیکی که از ابزار عکس استفاده کرده اند خوب هستند."عکسی را هم که عنوان اول مطرح کردند اصلا به عنوان عکس قبول ندارد آن را یک جور چیدمان می داند نه حتی یک کار گرافیکی.و می گوید : فرضا هم که آن را عکس بدانیم شما چگونه می خواهد این نوع از عکاسی را با عکاسی مستند یا انواع دیگری از عکاسی که در نمایشگاه هست کنار هم قضاوت کنید؟ اگر هر کدام در شاخه ی خود رتبه می گرفتند باز می شد پذیرفت.
آرش عاشوری نیا : با اینکه کارهای فتو شاپی عکس را تحت تاثیر قرار بدهد و عکس خود چیزی برای گفتن نداشته باشد موافق نیست با فتو شاپ فقط در حدی که به عکس کمک کند موافق است .با اثر برگزیده ی اول هم مشکل دارد و صرفنظر از این که عکس هست یا نیست(که معتقد است نیست ) نتوانسته با آن ارتباط برقرار کند.
آتیه نوری از برگزیدگان نمایشگاه ؛اثر برنده ی اول را کاری هنری می داند اما معتقد است که عکس نیست و می گوید اثر هنری خوبی است؛ سلف پرتره ی چشم بسته ی تقریبا محو و در فضای زندگی عکاس است؛او گزیده ی اول را خودنگاره ای می داند که هنرمند با اندیشه و تفکر آن را انجام داده .او معتقد است در آثار نمایشگاه بعضی جا ها تلفیقی از هنرها را شاهد بودیم و عکسی را که زیاد با فتوشاپ رویش کار شده باشد نمی پسندد.دست کاری در عکس حتی در حد کادره شدن را هم نمی پسندد بعضی از عکس ها را کارهای گرافیکی خوب می داند.او ضمنا می گوید عکس خوب در نمایشگاه زیاد بود و نمایشگاه را آینه ی خوبی از عکاسی ایران می داند و کار داوران را بسیار سخت ارزیابی می کند و معتقد است عکس های دیگری هم شایسته ی تقدیر بودند.
حسین رحمانی : بسیاری از عکس ها را تمرینات دانشجویی می داند.می گوید:"بعضی از عکس ها را که می بینم فکر می کنم عکاسش محکوم به این کار بوده که یک ملیون تکه عکس را به هم بچسباند و با اعمال شاقه بخواهد یک جوری تلاش کند برای پدید آوردن عکس هنری بدون اینکه دقیقا بداند چه می کند.من خودم بیشتر عکاسی مستقیم رو دوست دارم اما با کلاژی هم که فکری پشت سر داشته باشد مخالف نیستم ." او گزیده ی اول را عکس نمی داند و می گوید: "شاید بشود در شاخه هایی که پس از 50 سال تازه در ایران مد شده تعریفش کرد ولی این که در یک بینال عکاسی 30 کیلو چوب رو بچسبونیم به دیوار و حجم و بعد ایجاد کنیم و رنگ روش بگذاریم بعد بگوییم این عکس هست و عکس اول نمایشگاه است سر در نمی آورم ."
حمید رضا کرمی گزیده ی اول را عکس می داند و می گوید" ما در برخورد با مدیوم های هنری از الگو های ذهنی که داریم تبعیت می کنیم ما همیشه عکس را یک سطح تخت قاب شده ای که روی دیوار نصب می شود تصور می کنیم ولی چه دلیلی دارد که این تعریف همیشه ثابت بماند؟خصوصا در این دوره که مرز بین گونه های هنری به هم ریخته .من فکر می کنم عکس اول خیلی شکل جالبی داشت. نحوه ی ارائه ی کار بخشی از آفرینش هنری است. گزیده ی اول کار نوی بود و نحوه ی ارائه اش هم نو بود. فقط شکل فریم و قاب این جا تغییر کرده .شکی نباید داشت که آن یک عکس هست منتها با یک ارائه جدید و ورود به حیطه کانسپچوال .
تورج خامنه زاده: تعریف ها تا این حد که بعضی دوستان می گویند به هم نریخته .در همه جای دنیا نمایشگاه عکس ؛ نمایشگاه عکس است و نمایشگاه هنر مفهومی هم جای خودش رو دارد.گزیده ی اول در تعریف عکس نمی گنجد ممکن است جزو شاخه های هنری دیگر باشد ولی من با آن ارتباط برقرار نکردم .
شادی قدیریان : گزیده ی اول می تواند به عنوان اثر هنری مطرح باشد اما عکس نیست .البته من با آن به عنوان یک اثر هنری هم ارتباط برقرار نکردم .
پیمان هوشمندزاده برگزیده‌ی سوم دو سالانه بدون اینکه بخواهد قضاوتی راجع به عکس هایاعکس مشخصی انجام بدهد می گوید : ممکن است عکسی پنج سال پیش در تعریف عکاسی نمی گنجید اما باید بپذیریم که تعاریف دارند عوض می شوند . ما با تعریف خیلی ثابت و مشخصی روبرو نیستیم .
افشین شاهرودی معتقد است مرز بین هنرهای مختلف هرروز کمرنگ تر می شود او می گوید : "این که حجم را وارد عکس کنیم به خودی خود بد نیست باید دید نتیجه چه از آب در می آید."او که تجربیاتی در زمینه ی تلفیق شعر و تصویر دارد و دو یا سه کتاب به این شکل انتشار داده می گوید: " این تجربه ها خوب است چه عیبی دارد که عکاس با محور قرار دادن عکس بٌعد را هم وارد اثر هنری اش کند؟
مهدی وثوق نیا: مرزها آن چنان هم به ریخته نیست .در نمایشگاه های دنیا می بینیم برای عکس تعریف مشخص می گذارند یعنی طول وعرض مشخص می کنند حتی می گویند نگاتیوش حتما باید موجود باشد .گزیده ی اول می تواند به عنوان کار گرافیکی مطرح باشد یا به عنوان هنر مفهومی .این کار بعد داردحجم دارد .و این قطعا در تعریف عکس نیست. یک موجی متاسفانه وارد ایران شده و همه چیز رو دارد تحت تاثیر قرار می دهد ما بعد از این شاهد خواهیم بود که خیلی ها از گزیده ی اول الگو می گیرند به عنوان عکس .که عکس نیست و به عنوان کار هنری هم ما کارهای بهتری در نمایشگاه داشتیم .
حسن سربخشیان : به نظر من دستکاری در عکس تا آنجایی که به ذات عکاسی و عکس لطمه نزند مشکلی ندارد اگر چه خودم این جور عکاسی نمی کنم ولی نمی توانم بگویم این نوع عکاسی عکاسی نیست یعنی بی انصافیست که نظرات دیگر رو به کلی رد بکنم .با برگزیده ی اول اما به عنوان عکس موافق نیستم یک کار تلفیقی هستش بیشتر تا یک عکس .تعریفات رو دیگه تا این حد نمی شه به هم زد بعد هم این که این نمایشگاه خیلی آشفته بود در مورد داوری نظر نمی دم اما بهتر بود هر عکسی در جایگاه خودش قضاوت بشود.
زهرا رنجبر : به نظر من عکاسی هنری یا خلاقه نوعی از عکاسی است که طی فرآیند عکاسی به دست می آد.نه این که یک عکس به تصویر سازی تبدیل بشود .یا تلفیقی بشود و المان هایی وارد قضیه بشوند که دیگر نشود روی ان اثر؛ اسم عکس گذاشت من خودم شخصا به نوعی از عکاسی معتقدم که همه ی کارها پشت ویزور تمام بشه .دست کاری های بعدی رو زیاد قبول ندارم .البته تجربه های جدید را نفی نمی کنم.و این تجربه ها تا جاییکه ماهیت عکس رو تغییر نده در زمره ی عکاسی است و در غیر این صورت باید اسم دیگری بر آن گذاشت .
مجید ناگهی : "اولین تعریف از عکس دو بعدی بودنش هست .گزیده ی اول ؛ عکاسی نیست .دست کاری در عکس اگر در جهت کمک باشد و ماهیت عکس را تغییر ندهد عیبی ندارد ."