مساله سليقه فردي كه البته هم اكنون در روابط شاگرد و استادي تبلور زيادي يافته است، بر انحصار دامن مي‌زند و دور تسلسلي را به‌وجود مي‌آورد كه باعث رانده شدن هنرمندان بي‌پشتوانه به خارج از اين روابط و در اختيار گرفتن مطلق امكانات توسط هنرمنداني مي‌شود كه در اين حلقه حضور هميشگي دارند.

گيتي نوروزيان - هنرمند نقاش ـ درباره وجود يك متولي در امور هنرهاي تجسمي كشور و به انحصار كشيده شدن هنر توسط همان متولي، در گفت و گو با ایسنا عنوان كرد:
وجود يك ارگان مسؤول، قوي و البته كارآمد، به خودي خود نه تنها وجه منفي ندارد؛ بلكه در بسياري موارد اين همان متولي است كه مي‌تواند در جهت رفع مشكلات هنرمندان قدم بردارد، آنها را در زمينه‌هاي تخصصي هماهنگ كند و به بهترين وجهي توان و استعدادهايشان را چه در داخل كشور و چه در خارج از آن به جهانيان معرفي كند.

به اعتقاد وی مشكل از آنجا آغاز مي‌شود كه اين متولي از توان و قدرت خويش در جهت به انحصار كشيدن هنر بهره برد و به حذف هنرمندان براساس معيارهاي خودريخته بپردازد. اين كار دقيقا نقض غرض است. مسؤولاني كه مسؤوليت كمك به هنرمندان و به صحنه آوردن آنها را دارند، به‌مرور در جهت به حاشيه كشيدن، منزوي كردن و درنهايت، حذف كردن ايشان گام بر مي‌دارند.

او اضافه كرد: هم اكنون در كشور ما بسياري از هنرمندان، به خصوص هنرمندان جوان كه بدون هيچگونه پشتوانه مادي در وادي هنر قدم گذاشته‌اند، در خطر به حاشيه كشيدن شدن و حذف شدن قرار گرفته‌اند.
نوروزيان گفت: در طول 10 سال كار حرفه‌يي، هيچ‌وقت نديدم اطلاعات دقيق و منظمي در رابطه با رويدادهاي هنري و اجراي نمايشگاه‌ها كه در داخل و خارج از كشور توسط همين متوليان صورت مي‌گيرد، به كل جامعه هنري داده شده باشد.

او با بيان اينكه هيچ طرح و برنامه معين و شفافي در مورد چگونگي انتخاب و حضور هنرمندان در نمايشگاه‌هاي داخلي و خارج وجود ندارد، افزود: حتا اگر هم طرحي موجود است، به دليل اينكه هيچ‌وقت هيچ مسؤولي قبول زحمت توضيح آن‌را به خود نداده است، براي هنرمندان روشن و واضح نيست.
نوروزيان با تاكيد بر توجه در رابطه با هنرمندان جوان گفت: هنرمندان جوان هميشه از قافله عقب مانده‌اند، يا بهتر است بگويم از قافله عقب گذاشته شده‌اند. به گمان او متوليان نيستند كه سيلقه‌يي عمل مي‌كنند، بلكه افراد منتخب آنها كه بر اساس ضوابط روشن، تعريف شده و واضحي نيز انتخاب نشده‌اند كه عملكردشان سليقه‌يي است.

گيتي نوروزيان با تاكيد بر اينكه اختلاف سليقه امري طبيعي است كه وجود آن مي‌تواند بسيار مفيد فايده باشد، خاطرنشان كرد: مشكل از جايي آغاز مي‌شود كه وجود سلايق خاص به انحصاري شدن هنر دامن مي‌زنند و انحصار هنر سليقه‌هاي خاصي را به خود جذب مي‌كند.

وي درباره تاكيد و توجه صرف به گنجينه موزه هنرهاي معاصر تهران نسبت به هنر زنده و فعال كشور تصريح كرد: آنطور كه تا به حال شنيده‌ايم و گفته‌اند اين است كه گنجينه موزه هنرهاي معاصر حاوي آثاري است منحصر به فرد و ارزشمند از هنرمندان داخلي و خارجي. پس طبيعي است كه بايد اين آثار مورد توجه و نگهداري ويژه قرار گيرد؛ ولي در اين بين بايد شرح وظايف و مسؤوليت‌هاي اين موزه نيز مشخص شود.

او اضافه كرد: موزه هنرهاي معاصر در طول سالهاي گذشته متولي نه تنها گنجينه، بلكه تمام رويدادهاي هنري كشور بوده است. آيا واقعا مي‌بايد تمام دوسالانه‌ها، بزرگداشت‌ها و نمايشگاه‌ها و كليه تصميم‌گيري‌ها به عهده يك مركز باشد؟ آيا بهتر نيست كه يك شرح وظيفه روشن و شفاف در مورد موزه هنرهاي معاصر داده شود؛ تا در جامعه هنري كشور همه تكليف خويش را بدانند و اينچنين همه امور در ابهام و تاريكي قرار نگيرد؟

به اعتقاد او اين انتظار از وزارت ارشاد مي‌رود كه نظارت تام و تمامي بر نحوه عملكرد دستگاه‌هاي زير پوشش خود داشته باشد و همواره براي داشتن عملكردي شفاف و بدون مشكل، آمار دقيقي از ميزان فروش آثار، موجودي آثار در گنجينه موزه و خريد آثار از هنرمندان با ذكر نام اثر، نام هنرمند، چگونگي انتخاب اثر، افراد انتخاب كننده و در نهايت، مبلغ اثر، در اختيار جامعه هنري قرار دهد. اگر بتوان به اين صورت نظم و انضباطي در امور هنري كشور ايجاد كرد، قطعا ديگر روابط جاي ضوابط را نخواهند گرفت. جوانان به كنج رانده نخواهند شد و اگر هم امكاناتي مانند گنجينه موزه هنرهاي معاصر وجود دارد، متعلق به تمام هنرمندان، محققان و كليه مردم ايران مي‌شود كه مي‌توانند و بايد از آن نهايت استفاده را براي پيشبرد دانش خود ببرند.
نوروزيان در پايان بر ضرورت تسريع در شفاف سازي امور هنري در جهت رفع مشكلات تاكيد كرد.