به روزی فکر می کنم که فقط اقتدار لحظه بماند و بس ؛ رامیار منوچهر زاده
پنجشنبه، 19 خردادماه 1384
هنگام عکاسی، بیش از آنچه در آن لحظه بتوانی بفهمی می توانی بیافرینی.
رامیار منوچهرزاده
به روزی فکر می کنم که بدنم تصمیم بگیرد هر چه را به خاکستری مغزش می رسد فورا پاک کند . نه آینده وَهم شود ، نه گذشته خاطره ، فقط اقتدار لحظه بماند و بس . اگرهمین " حالا " بود ، اگر فقط همین حالا ، چه رازها که در دل خاک مدفون نمیشد. اگر فقط "همین حالا" بود و نه بعد، هیچکس جلاد دیگری نبود.
این گذشته است که شب میخزد زیر پتو ، پشت می کنی میبینی روبروی توست. سر در بالش فرو می کنی می بینی میان بالش توست . مثل سایه است و از آن بدتر . سایه ، نور که نباشد دیگر نیست. اما گذشته در خاموشی و ظلمت هم با توست.
نشاطی که از تماشای آلبومهای خانوادگی به آدم دست میدهد به همین دلیل است. آن سایه های خاکستری و سبز وشبح مانند و تقریبا تشخیص ناپذیر همچون پرتره های خانوادگی نیستند، بلکه حضور بر آشوبندهی زندگیهایی هستند که در یک لحظه از زمان متوقف شده اند . آ نها از سرنوشت رهایی یافته اند ، ولی نه به اعتبار هنر بلکه با نیروی یک فرایند مکانیکی بی جان و بی عاطفه . زیرا عکاسی بر خلاف هنر جاودانگی نمی آفریند بلکه زمان را مومیایی می کند و صرفا آ ن را از زوال مقدر نجات می دهد.
اشیاء را همیشه دوست دارم . عکاسی از آنها همراه است با لذتی که به هیچ عنوان موجودی زنده که هر لحظه در حال تغییر است ، نمیتواند پیشکشم کند .
اشیاء تنها موضوعاتی هستند که حضور ما بر آنها تاثیر گذار است . همیشه در حال دگرگونی هستند ولی در مقابل دوربین همانی هستند که در آن لحظه هستند . همانی که ما دریافت کرده ایم . به تصویر کشیدن آنها ، آنهایی که تمام روزمرگی هایمان را با آنها شریک شده ایم ، برای من به معنای فهمی است از جنس ادراک ،ادراک حسی نسبت به چیزهایی که هر کس قادر به درک آن نیست .نیروی مثبت آنها در مقابل نیروی منفعل که از چهرهی انسانها ساطع می شود شگفتانگیز است . باور کردنی نیست . آنها در مقابل دوربین همانی هستند که ما میخواهیم ثبت کنیم ، نه همانی که انسانها یا هر موجود زندهای می خواهد از خود بروز دهد .
عکاسی این امکان را در اختیارم می گذارد تا در مرزهای واقعیت بمانم و در طی این مسیر شاید واقعیت دیگری را نمایان و قابلیت رویت کنم . این گونه تصاویر ، اسنادی هستند نه تنها برای باز نمودی از واقعیت بلکه به منظور نمایان ساختن یک حالت نهفته توسط عناصر دیداری .
شاید عمری طول بکشد تا بفهمیم آنچه را احتیاج داریم و بگوییم که چیست . من که هنوز جوانم ، احساسم شاید هدایت گر باشد. اما چه بسا زیبایی ِ همین تردیدها و در جریان آزمودنِ تمامی این راه های پیش رو باشد که ناخود آگاه ما را به شناخت آنچه برایمان مفید است رهنمون میکند و نیاز ریشه دار درونمان ارضاء میشود.
در عینحال مایلم فکر کنم لازمهی آن که هر یک از ما کار واقعا تازهای انجام دهد این است که نتوانیم بفهمیم دقیقا چه کاری می کنیم . در نتیجه احتمالا نمیتوانیم بفهمیم که آنچه واقعا احتیاج داریم هم چیست . حداقل از نظر اصالت . اما هنوز هم احساس خوبی نسبت به آنچه نیازها و انگیزه هایمان ما را به بیان آن وا می دارد می تواند وجود داشته باشد . هنگام خلق یک عکس، بیش از آنچه که در آن لحظه بتوانی بفهمی می توانی بیافرینی.
اما شکاف میان آنچه ما در درونمان تشخیص می دهیم – احساساتمان – و تواناییمان در اعتماد به خود و در اطمینان به قرار دادن خودمان در معرض آن ایدهها ،می تواند عمیق باشد .چیزی ناگفتنی وجود دارد که احساساتمان ما را از بیان آن باز می دارد . حتی شناخت آگاهانه آنچه روحتان در کشمکش با آن است، اثر یک عکاس را نیرو می بخشد . به همین دلیل نمی توانید از کسی انتظار داشته باشید که خود بداند نیاز به انجام چه کاری دارد.
عکاسی به راستی , آموختن و دل سپردن به موهبت هایی است که هرگز نمی دانستیم جهان برای پیشکش به ما دارد ، یا ما برای بخشش به دیگران داریم.
رامیار منوچهر زاده
خرداد 84
.............................................................
رامیار منوچهرزاده
متولد 1359
فارغ التحصیل عکاسی از دانشگاه تهران
شروع عکاسی به طور حرفه ای از سال 1379
فعالیت در زمینه عکاسی به عنوان نویسنده:
همکاری با مجله های طاووس , حرفه هنرمند , عکس , یک هفتم . کتاب ماه هنر ایران
همکاری با روزنامه جام جم ( به مدت یک سال در صفحه مردمک )
به مدت یک سال مسئول بخش عکاسی شبکه جامع هنر معماری سینا
نمایشگاه انفرادی :
1- نمایشگاه عکسهای فرنگ , گالری تبسم دانشگاه تهران , خرداد 83
2- نمایشگاه عکسهای شب , گالری نیکول , خرداد 84
نمایشگاه گروهی :
1- نمایشگاه گروهی عکس اعتکاف , دانشگاه تهران , شهریور81
2- نمایشگاه گروهی عکس بم , باشگاه دانشجویی دانشگاه تهران , اسفند 82
3- نمایشگاه گروهی عکس بام شکسته بم , فرهنگسرای نیاوران ,اسفند 82
4- نمایشگاه گروهی نهمین بینال عکاسی ایران , گالری خیال , تیر 83
5- تصویر سال , خانه هنرمندان ایران , خرداد 83
6- نمایشگاه گروهی عکاسان 20 , گالری لاله , بهمن 83
|