نظر منتقد ايتاليايي درباره‌ی حضور ايران و دو کشور همسایه‌ی ایران در دوسالانه‌ی ونيز

در پنجاه‌و ‌يكمين دوسالانه‌ی ونيز "ماندانا مقدم" و "بيتا فياضي" از ایران شرکت جسته‌اند.
نمايشگاه دوسالانه ونيز يكي‌ازمهم‌ترين عرصه‌هاي هنر تجسمي در جهان است که ايران برای دومین بار و از طریق موزه‌ی هنرهای معاصر در آن حضور دارد.
غرفه ايران در اين دوسالانه در كنار غرفه‌هاي دو کشور همسایه ،افغانستان و تركيه برپا شده و توجه منتقدان اروپايي را به خود جلب كرده است.

به گزارش ایرنا "ماركومنوگوتزو" منتقد مشهور روزنامه‌ی " آونير" گوتزو در مقاله خود با عنوان " به‌سوي غرب " مي‌نويسد :
فرصت مناسبي فراهم آمده تا هنر را حتي از نقطه نظر ژئوپولتيك (جغرافياي سياسي) هم مشاهده كرد. در فضاي سه طبقه كاخ ونيزي بنياد لوي مي‌توان به عرصه فرهنگ و هنر يكي از داغ ‌ترين نقاط روي زمين قدم گذاشت.
وي می‌نویسد:اگر كسي به انتظار ديدن آثاری سنتي ياعجيب و غريب به اين بخش از دوسالانه بيايد، انتظارش برآورده نمي‌شود. بر عكس آن‌چه مايه شگفتي است نوع بيان هنري به كار برده شده در آثار هنرمندان اين خطه است.

اثر نخست از ایران ـ چيدمان قسمت ـ با صلابت عظيم بصري و مفهومي،آن گونه كه بيتا فياضي توضيح مي‌دهد شِبه جزيره‌اي معلق از كودكاني را شكل مي‌دهد كه به سلول‌هايي نه‌چندان واضح تغيير فرم داده تا آزادانه‌تر و محفوظ تر در جهان بماند.
اثر ديگر متوازي‌الاضلاع سيماني ِ عظيم معلق در فضا است كه چهار رشته گيسو بسيار بلند از آن عبور كرده است. اين اثر تفسيري است مدرن از يك افسانه قديمي كه دختري را به تمثيل در باغي در اسارت ديوي كشانده است.

گوتزو در ادامه می‌نویسد: غرفه افغانستان توسط هنرمند قديمي " رحيم والي زاده " مقيم آلمان معرفي مي‌شود كه به دختران مي‌آموزد تا حرفه‌هاي قديمي را بازيابند.

" ليدا عبدل" دو ويدئو را مقابل هم به نمايش گذاشته كه در يكي زني جوان ويرانه‌هاي بنايي مخروبه را كه در اثر جنگ تخريب شده ‌به ‌رنگ سفيد رنگ آميزي مي كند و به نظر مي‌رسد همزمان مردي هم در آن ويرانه زندگي مي‌كند.
در سمت مقابل منظره‌اي زيبا از افغانستان با تصاوير بوداي ويران شده به دست طالبان به نمايش گذاشته مي‌شود.
دو ويدئو ، خرابي افغانستان كه يكي به دست طالبان و ديگري توسط آمريكا انجام گرفت را به نمايش مي‌گذارد.

اما تركيه باچيدمان ويدئويي"حضور غايب " از " حسين چاپلان " يك توليد كامل سينمايي را عرضه كرده كه‌به احتمال زياد هزينه سنگيني را براي آن متحمل شده‌است. كافي است اشاره شود، هنرپيشه اصلي داستان طولاني پنج قسمتي بر پرده‌هاي متصل، تيلدا سونيون بازيگر مشهور و معتبر انگليسي است كه در يك داستان مبهم سورئاليستي پر از جلوه‌هاي ويژه ، بحث وراثت انسان و هويت اشخاص و نژادها را طرح مي‌كند.

گوتزو تاكيد مي‌كند: مي‌توان پيش بيني كرد آنچه‌اين كشورها نمايش گذاشته‌اند ، تجلي همان چيزي است كه غرب به‌عنوان نشانه‌ی تجدد به داوري آن‌ها نشسته است و نزديك به مدل‌هاي غربي و بيان جهاني هنر معاصر، تنها با فاصله‌اي چند ساله‌است.