دكتر احمد نادعليان هنرمند و مدرس دانشگاه تهران، سفر يكصد روزه‌ای به فرانسه و آمريكا داشته است.وي با سفر به اين كشورها به اجراي land art در حاشيه رودخانه‌‌ها از جمله ‌سن و ورنه و نيز در جنگل‌هاي اطراف دانشگاه واشنگتن، پارك مركزي منهتن و... پرداخت.

وی مجموعه‌اي از حجاري‌هايش ـ ازجمله پيكره‌اي همچون سر مجسمه ‌آزادي ـ را در پارك مركزي نيويورك - منهتن - دفن كرد و به آمريكايي‌هايي كه از او چرايي این كار را مي‌پرسيدند، پاسخ مي‌داد: "شما تاريخ نداريد، مي‌خواهم برايتان تاريخ بسازم".

يكي از اجراهاي نادعليان در كنار رودخانه سن، موضوع گزارش و مصاحبه تلویزيون فرانسه بود. اين گزارش، نادعليان را در يك شب باراني در نزديك برج ايفل و كنار رودخانه سن در حال حجاري و پرتاب كردن ماهي‌هاي حجاري شده به داخل رودخانه نشان مي‌دهد؛ خبرنگار هم از انگيزه نادعليان براي اين اجرا مي‌پرسد.

نادعليان معتقد است كه زمين و موزه هم‌سانند. او بسياري از حجاري‌هايش را در گوشه و كنار جهان دفن كرده است. اين حجاري‌ها اغلب نقش حيوانات، ماهي و نقش دست و پاي انسان را نشان مي‌دهند. او از هنرمندان يا افرادي كه در گوشه و كنار جهان ملاقات كرده، خواسته است كه حجاري‌هاي كوچكش را به كشورشان ببرند و در طبيعت دفن كنند؛ نقش‌هاي رازآميز را به زمين مي‌سپارد و آرزو دارد كه اين آثار روزي دوباره متولد شوند.

دكتر احمد نادعليان پس از بازگشت از سفر يك‌صد روزه‌ی خود به فرانسه و آمريكا، اكنون چهارمين فستيوال اجراي هنر در طبيعت را در پلور برگزار مي‌كند. وی ساختمان كوچكي در ميان تنگه و دره‌هاي اطراف رودخانه‌ي پلور بنا و آن‌را اقامت‌گاه جهاني هنرمندان كرده است.

سازمان جهاني يونسكو نيز از هنرمنداني كه از هر نقطه از دنيا به اين منطقه مي‌آيند، حمايت مي‌كند. تا كنون و طي چند سال اخير هنرمنداني از استراليا آلمان و آمريكا و... به اين منطقه آمده و با اقامت 15 تا 30 روزه به خلق اثر در دامن طبيعت پرداخته‌اند.

در حال حاضر نيز هنرمند هلندي مقيم يونان - رد ماتس - به پلور آمده و در اين فستيوال شركت و به خلق اثر مي‌پردازد.

منبع: ایسنا