جاي زخم تبر بر تنهی درخت خواهد ماند ؛برای مرتضی ممیز
جمعه، 18 آذرماه 1384
آيدين آغداشلو : " مرتضي مميز " اهل چاپلوسي نبود
به گزارش ايلنا ، " آيدين آغداشلو " نقاش معاصر در مراسم بزرگداشت " مرتضي مميز " كه عصر روز پنج شنبه در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد ، گفت : زمان بايد بگذرد تا بتوان در مورد "مرتضي مميز " سخن گفت . جاي زخم تبر بر تنهی درخت را خزه خواهد پوشاند ، اين خزه ، زمان است اما جای زخم آشكار خواهد ماند و به تمامي پوشانده نميشود و ما بايد صبر مي كنم تا زمان بگذرد تا حرف های تلخ و شيرين را بتوانم بازگو كنم و هنوز زمان كافي سپری نشده تا همهی آن خاطره ها را بتوان بازگو كرد.
وي در ادامه تصريح كرد : مميز خوب و خوشبخت زندگي كرد . طول عمر با عزت از دعاهاي ما ايراني هاست كه در مورد مميز اتفاق افتاد . اگر چه او چندان طول عمر نداشت ، ولی با عزت زندگي كرد . او در مسيری قرار گرفت كه بتواند ، به چيزي كه دلخوش است برسد و به چيزي كه مي خواست رسيد.
آغداشلو در مورد خصوصيات شخصيتي "مرتضي مميز " گفت : او هميشه با درستي و رو راستي و بدون تعارف با جهان اطرافش برخورد مي كرد . هيچ گاه حرفي را در گلو نگه نداشت و آن چه را كه مي خواست با صراحت مي گفت . اهل چاپلوسي و اهل تعريف بي جهت نبود ؛ او شيری در زندگيش بود و مهمترين آدم در نوع و نژاد خود بود.
وي ادامه داد : "مرتضي مميز " محبوب جمع بود ، اما گاه دلش مي شكست ؛ اگرچه فقط از دوستان قديميش .
از شاگردان و كساني كه نمي دانستند ، دلشكسته نميشد و هميشه با اساتيدش با احترام رفتار ميكرد . او با شاگردانش يكرنگ و يكدل و با صفا بود . اما گاه تند و گستاخ بود ، او هر چيزي كه در ذهنش بود به زبانش مي آورد و وقت نگه داشتن چيزي بر حسب مصلحت در ذهنش را نداشت.
آغداشلو در خاتمه اظهار داشت : " مرتضي مميز " از زماني كه وارد دانشكدهی هنرهای زيبا شد ، در حركتي مستقيم و رو به بالا و با عزتي محض زندگي كرد . او مرگ را نپذيرفت و آن را مهم ندانست . مرگ را گذاشت پشت در بماند و تا لحظهی آخر همچنان فعال بود. مرگ او به مانند مرگ سهراب در ميان شاگردانش بود.
|