اگر هوشيار نباشيد همين حركت تازه نيز به بيراهه خواهد رفت.

نوشته‌ی ارسالی علیرضا ایرانی‌نژاد

سال هاست عدم انسجام عكاسان (نه در ابعاد واحدهاي دانشگاهي و يا استاني) بلکه به‌صورت انسجامي ملي باعث شده بسياري از عكاسان جوان و توانمند در گمنامي و انزوا قرار بگيرند و عليرغم توانمندي‌ها و استعدادشان همچنان گمنام بمانند. در عوض عده اي كه به جرات ميتوان گفت هيچ برتري خاصي در هيچ موردي از ديگران ندارند تمام مزاياي اين كار مانند نمايشگاه‌هاي خارجي را با راي مثبت اما نه عادلانه عدهاي شبه داور و شبه استاد ، صرفا به خاطر نورچشم بودن و بادنجان چيدن دور قاب به اصطلاح اساتيد ذره ذره مي‌خورند و مي‌برندو مال خود مي‌كنند.
خوب ميدانيد چه كساني را ميگويم همان هايي که از هم اكنون بر طبل دشنام و ناسزا ميكوبند و ميخواهند اين حركت ملي را در ريشه بخشكانند.
اين اتفاقات اگر افتاد به علت عدم انسجام ما بود. و اگر اكنون در صدد بهبود برنياييم بدانيم كه اين حق كشي ها و اين نوچه پروري ها به مراتب شديد تر از دوسالانه و ... باز هم اتفاق خواهد افتاد.
از اين گذشته تاريخي بايد درس گرفت.دود اين افتراق چشم ما نسل ميانه اي‌ها را تيره كرده است دوست ندارم اين دود به چشم شما دانشجويان نيز برود.
سال هاست كه هر حركت ( دسته جمعي يا انفرادي و خود جوش يا سازماندهي شده) از طرف هر گروه و اشخاصي مرتبط با عكس و عكاسي نهايتا يا نمدي شد براي كلاه نورچشمان(بخوانيد نوچه ها) و يا منتهي شد به تولد پدرخوانده هاي جديد در جامعه عكاسي ايران.
خدا پدر فورد كاپولا را بيامرزد كه براي فيلم پدر خوانده قسمت هاي دوم و سوم هم ساخت و دست پدر خوانده هاي چندگانه عكاسي ما را براي ادامه نسل خود بازكرد.
اگر هوشيار نباشيد همين حركت تازه نيز به بيراهه خواهد رفت.
اگر پشتيبان بانيان آن نباشيد بيش از توان انها نيز نبايد انتظاري داشته باشيد.
اگر حرفي داريد نگذاريد در گلو بماند. بر خود روا مداريد تا سال ها بعد دريغ اين فرصت طلايي را بخوريد. اين حركت نياز تاريخي عكاسي ماست.