گرافیک در طول تاریخ و در هر جای دنیا هر دو بعد فرهنگی و تجاری را هم در شاخه های مختلف و هم در آن واحد به همراه داشته است.گرافیک فرهنگی ایران ابعاد و توان قابل‌ملاحظه‌ای دارد. شاید گرافیک تجاری ما در قیاس با گرافیک تجاری و تبلیغاتی معاصر جهان بسیار عقب مانده باشد، اما گرافیک فرهنگی ما در بسیاری نمونه‌ها پا به پای گرافیک جهانی پیش رفته است.

آیدین آغداشلو ضمن بیان مطلب فوق به خبرگزاری مهر اضافه کرده: "تجاری بودن عیب گرافیک محسوب نمی شود، بلکه بخشی از آن را تشکیل می دهد. گرافیک واقعی فرهنگی ایران از دهه 1340 شمسی گسترش پیدا کرد و به جایگاه حقیقی خود دست یافت."

وی درباره سطح کیفی و جایگاه طرح های گرافیکی روی جلد نشریات و کتاب‌ها گفته است: "این مسئله بستگی دارد که طراحی روی جلد نشریات و کتاب‌ها به دست چه گرافیستی انجام شود. بخش عمده این‌گونه طرح ها با سرعت و بدون خلاقیت کافی انجام می شود. این امکان را رایانه در اختیار برخی گرافیست ها قرار داده که می توانند به سرعت هر شکل سرهم بندی شده ای را بسازند."

نمونه‌های پیش پا افتاده و سرهم بندی شده

وی معتقد است: "کم نیستند گرافیست های جوان و بسیار بااستعدادی که هر سفارشی را با علاقه و صرف وقت به عنوان یک اثر هنری تلقی می کنند و نمونه های درخشانی از یک اثر گرافیکی معاصر را به وجود می آورند. اما تعداد آنها چندان زیاد نیست و متاسفانه گرافیک معاصر ما به سرعت به سمت و سوی سرهم بندی و به وجود آوردن نمونه های پیش پاافتاده پیش می رود که نه ماندگار خواهند بود و نه نماینده جریانی قابل توجه و قابل قبول در گرافیک معاصر ما."

آیدین آغداشلو اضافه می‌کند: " ظاهرا به دلیل حجم انبوه سفارش ها و حجم انبوه‌تر گرافیست‌های جوانی که از دانشکده های هنری فارغ التحصیل می شوند، این سهل‌انگاری دارد رسم روز می شود. اما من به عنوان یک بییننده و تعقیب کننده جریانات هنری کشور ناچار دل می‌بندم به کار گرافیست هایی که جایگاه هنری خودشان را با دقت حفظ می کنند."