پروفسور ريكاردو زيپولی Riccardo zipoli ، استاد برجسته‌ی زبان و ادبيات فارسی در دانشگاه ونيز و متولد سال 1331/ 1952 شهر پراتو Prato در ايتالياست. وی تدريس در دانشگاه را از سال 1354/ 1975 آغاز كرد و در سال 1366/1987 به مقام استادی رسيد و در حال حاضر رئيس گروه مطالعات اروپايی- آسيايی در همان دانشگاه است. استاد زيپولی، تأليفات و پژوهش‌هاي بسياري دارد كه از آن جمله است :

كتاب ِ"رمزبندي و رمز گشايي در شعر فارسی" (رُم، 1367/1988)
"آمار و پرو‍ژه پ‍ژوهشي Lirica Persic" ( ونيز،1372/1993)
"فنّّ‌ّ ِِ جواب: پاسخگويی‌های امير عليشير نوایی به حافظ و جامی" ( ونيز،1382/ 2003)
و" سهم خواجه نصيرالدين طوسی در تكميل نظريه‌ی قافيه در شعر عربی و فارسی" (ونيز،1382/2003).
تعداد مقالات علمي و پ‍ژوهشي استاد زيپولي بيشتر از آن است كه فهرست آن‌ها را بتوان در اين مختصر گنجاند.
ايشان در زمينه‌ی ترجمه نيز كارنامه معتبری دارد كه از آن جمله است ترجمه كتاب "قابوسنامه" به زبان ايتاليايي و ترجمه‌ی تعداد قابل توجهی از اشعار شاعران سبك هندی( مخصوصاً صائب و بيدل) به زبان ايتاليايي. زيپولی دو مجموعه از شعرهای عباس كيارستمی، فيلمساز نامدار ايرانی را نيز به ايتاليايی برگردانده است: "همراه با باد"Con il vento (ميلان،1380/2001) و "گرگي در كمين" Un lupo in agguato(تورين1382/2003).

عکاسی،عشق بزرگ ریکاردو زيپولی

اما علاوه بر پژوهش و تدريس و ترجمه، عشق بزرگ استاد زيپولي، عكاسی و به ويژه عكسبرداری از مناظر طبيعی است. او در سفرهاي متعدد خود به ايران، هميشه بخشي از سفر را صرف ايرانگردی و عكاسی از چشم ‌اندازهای طبيعي كشور ما كرده است به طوری كه اكنون مجموعه‌ی بزرگی از اسلايدهای مناظر ايران و بسياري از كشورهاي ديگر را در بايگاني خود دارد.

استاد زيپولي، علاوه بر تجربه‌هاي شخصی و خودآموزی در عكاسی، دوره‌ی فيلمسازی و عكاسی را نيز در مركز سينماي تجربی رُم به پايان برده و ديپلم اين مركز را نيز دريافت كرده است. نخستين نمايشگاه انفرادي عكس‌های او در اكتبر 1976/ مهر 1355 در مؤسسه‌ی هنرهای معاصر لندن برگزار شد. سپس در سال 1356/ 1977 تعدادي از عكس‌هاي خود را در دوسالانه‌ی هنر سائوپائولو در برزيل، به نمايش گذاشت.
از آن تاريخ به بعد، نمايشگاه‌های گوناگونی از عكس‌های او در شهرهای مختلف ايتاليا از جمله ميلان، ونيز، بولونيا، پراتو و بولزانو برپا شده است.

وی نمايشگاه عكسی را هم با عنوان "تا شقايق هست" در ارديبهشت ماه سال 1383/2005 در گالري راه ابريشم تهران برگزار کرده است.
گزيده ای از عكس‌های استاد زیپولی از چشم اندازهای ايران، در نشريات عكاسی در شهر ونيز و يا به صورت كتاب، به چاپ رسيده‌اند كه از جمله‌ است در دو نشريه:
-Atlante, xvi, 130, 1975, pp. 40- 49
-Il Diaframma- Fotografia Italiana, 219, 1976, pp. 27- 34
و در كتاب‌های:
گلشن راز( golsciane Raz )، ميلان، 1355/1976
تا ناكجا(Verso Nondove) ، تهران، 1363/ 1984
باغی در صدا (Un giardino nella voce)، فلورانس، 1374/ 1995
تا شقايق هست...(While Poppies Bloom) ، تهران، 1383، 2005
و
-Solitudini Persiane, Bari , 2006

آخرين نشريه‌ی حاوی عكس‌های ريكاردو زيپولي از مناظر ايران، با عنوان‌ ِ (راه ها و كوره راه‌ها در چشم اندازهای ايران)، Le tante vie del paesaggio persiano در كتاب ِ Oltra la soglia: Iran, cultu storia ra, arte, storia (در آن سوی آستانه: ايران، فرهنگ، هنر، تاريخ) انتشار يافته است (ونيز، 1383/ 2005، صص 146تا 153)

وب سایت عکاسی‌های ریکاردو زیپولی

Riccardo Zipoli's Photography Website
پروفسور زیپولی به تازگی وب سایت عکاسی‌هایش را راه‌اندازی کرده است با کلیک بر هر کدام از دو لینک بالا می‌توانید به وب سایت وی وارد شوید.
در بخش گالری‌های وب سایت ریکاردو زیپولی تا کنون 17 گالری از عکس‌هایی که وی از ایران تهیه کرده ایجاد شده که در هر کدام از آن ها که عناوین مختلفی دارند بین 4 تا 25 عکس قرار داده شده است.

نگاه شاعرانه‌ی ریکاردو زیپولی و عشق او به ایران

محمد رضا طهماسب‌پور که مطلب فوق را برای کارگاه ارسال کرده است می‌نویسد:
" من از سال 1367 با كتاب "تا ناكجا" كه به همراه شعرهای علی موسوی گرمارودی به چاپ رسيد با كارهای او آشنا شدم. نگاه شاعرانه‌ی او، در عكس‌هايش آشكارا نمايان است."
وی عکس‌های ریکاردو زیپولی از كوچه باغ‌های روستا‌های مناطق كويری ، دشت‌ها، بيابان‌ها و بركه‌ها با آسمانی نيلگون را نشانگر خلوص نگاه او دانسته و از جستجو، تلاش ِ پيگير و عشق او به سرزمين ايران می‌گوید.


ریکاردو زیپولی
باغی در صدا
ایران 1373- 1351