سیاوش روشندل:
كادر، و اندازه شايد اولين چيزی است كه نقاش به آن فكر میكند و نهايتا بيننده با آن روبرو میشود. تاثيرگذاری كارهای بزرگ مشخص است. كار بزرگ مثل يك ساز پر صدا توجه برانگيز است. اما كارهای كوچك صدای ملايمی دارند، و بيننده (شنونده) را جور ديگری درگير میكنند؛ مثل وقتی كه در برابر يك اسباببازی كوچك - كه تقليدی از يك ساختار بزرگ است- قرار میگيريم، و خود كوچكی ِ كار به تخيل امكان پرواز میدهد.
من بافتی را كه مداد روی كاغذ نازك ايجاد میكند دوست دارم. بافت ريز ايجاد شده مناسب ابعاد كوچك است.
دير زمانی گذشته از وقتی كه كوچكترين نمودهای طبيعت در كودكی شگفت زدهام میکرد، برمیانگيخت، و شوق در دلم میريخت. شوق و لذت كشف را میگويم، شعلهای كه هنوز در گوشهای از جان پِت پِت میكند. در اين مجموعه ابتدا دوست داشتم بخشی از آن نقش و نمودها را كار كنم، اما از آنجا كه كودكی رفته، كارها به سوی ديگری كشيده شدند، من هم مخالفتی نكردم؛ چنان كه بايستهی كودكی ِ امروزم است.
........................
