... اين مجموعه يک تراژدی تلخ و سياه است ، افزونی رنگ های تيره و سرد در اين مجموعه شديدا به چشم می آيد و اتفاقا در انتقال حس نقش موثری را ايفا می کند اين مجموعه حرف هاي زيادی برای گفتن دارد...  +

      مگر نه این که عکس بازیست. فریب خوشایندی است که تو را برای لحظاتی از دو چشم ات می برد به چشمی دیگر؟بازی ِ کمابیش تمام ما ... ، نوشته‌ی صالح تسبیحی  +

      هنر، نگاه هاي رسمی و مبتنی بر قدرت را بر نمي‌تابد. اما جشن «تصوير سال»به دور از این نوع نگاه سعي دارد خوانشي ديگر از شكل بندي هنرهاي تجسمي معاصر ارائه دهد . اين جشن رفته رفته به جايي رسيده كه توان رقابت با دوسالانه هاي رايج را دارد [ از متن نوشته‌ای با عنوان : نگاهی به جشن تصویر سال ، از آغاز تا اکنون]   +

      عکسی از آرش آبخو به همراه روایت کیارنگ علایی  +

      تنبلی خود را تقصیر چیزها و آدم ها نیندازیم  +

      .... او سرگشتگي هويت ملي و بومي ايراني را پس از تحمل سالها اسارت و هجوم و استبداد در زماني که جز با فقر و بي فرهنگي دست و پنجه نرم نمي کند، در مواجهه با مدرنيسمي خام و بيمار و اغواکننده در قاب تصاوير ماندگار کرده است  +

       با روزی سه لیتر بنزین دیواری بلند بین من و جاده ، بین من و کوه و دشت و بیابان وجنگل و روستاهای دور و نزدیک و مردمش کشیده‌اند. حبس شده‌ام. وعده داده بودند که نرخ آزادی هم اعلام می‌شود. هنوز عمل نکرده‌ اند. صرفه جویی ارزی خوب است اما نه به قیمت محبوس کردن مردم و ...  +

      عكس‌هاي نیکول براي ما عبرت‌آموز است. اين را همان روز فهميدم، وقتي كه عكس‌هاي او را مرور كردم. عكس‌ها را چيده بودند در گالري كوچك منزل قديمي‌اش. عكسي توجهم را جلب كرد، گفتم اين عكس مال كجاست؟ گفت اينجا خراب شده، ديگر نيست! گفتم اين يكي چي؟ گفت اين هم خراب شده و ديگر نيست و اين يكي و آن يكي و همين طور چند عكس ديگر و در واقع چند بناي ديگر. نیکول يكي از سرمايه‌هاي كشور است كه بايد از او حمايت كنيم...کارگاه: نیکول حدود 40 روز است به دلیل بیماری‌های صعب العلاج در بیمارستان بستری است  +

      از ابتدای قرن بیستم کیچ به مفهوم ارزشی منفی در متون نقدهنری بکار برده شد و پس از به نقد دیگر شاخه‌های هنر تعمیم یافت.هنر و کیچ در ارتباط تنگاتنگ با یک‌دیگر قرار دارند. در بیشتر موارد مرز بین هنر و کیچ مخدوش و ناروشن است. باید تعریف دقیقی از هنر داشت، تا بتوان به تعریف دقیقی از کیچ دست یافت. به عنوان نمونه اگر معتقد باشیم هنر باید تاثیرگذار و تفکربرانگیز باشد، می‌بینیم کیچ هم می‌تواند گاهی از این ویژگی‌ها برخوردار باشد.  +

      جشنواره ها یکی پس از دیگری برگزار می شود . جشنواره هایی صرفا جهت پر کردن بیلان کار روابط عمومی سازمان ها و ادرات. در این میان به ندرت می شود موردی را پیدا کرد که برگزاری آنها استاندارد باشد....  +

       عکاس مستند نگار قبل از هرچیز وظیفه دارد به لایه های درونی تر این تظاهرات بپردازد ؛ نقد مجید ناگهی به همراه لینک به گالری عکس‌های دو سال گذشته وی از عاشورا  +

      این کتاب از نوع کتاب سازی های رایج دراین زمانه است و با کمال تأسف، نه تنها تاریخی تطبیقی نیست، بلکه اشتباهات و خطاهای بسیاری در کتاب هست که بسیاری از آنها بر یک نویسنده ی مبتدی هم بخشودنی نیست  +

      دومین نمایشگاه گروه طوسی از تاریخ 12/10/85 نا 17/10/ 85 در نگارخانه لاله برگذار شد  +

      رسول اولیاء‌زاده: در حال حاضر روند کاری خانه عکاسان کاملا ملی است .اگر خانه عکاسان دارای هویتی ملی است، تماما به دلیل مشارکت عکاسان است. خانه عکاسان نیز در این سال ها سعی کرده خود را به لحاظ فعالیت کاری در جامعه عکاسی مطرح کند  +

      مدیر سایت فتو: دانشگاه‌هاي كشور ما در پرورش عكاس موفق نبوده‌اند من مجموعه بر‌آيند فعاليت‌هاي سايت را در پرورش عكاس موفق‌تر از دانشگاه مي‌دانم ؛ نظرات مدیر سایت فتو در گفت‌وگو با دنياي كامپيوتر و ارتباطات را از لینک بالا دنبال کنید  +

      نویسنده روزنامه ایران پیشنهاد می‌کند عبدالحميد پازوكى از آثار کلاژش که به گفته وی قاب هايى انباشته از انواع سطوح، رنگ و بافت برساخته از چوب وفلز و تور و نخ و زنجير و پر... است عکاسی کرده و با عنوان: فتو كلاژ photo-collage، نمايشگاهى درخشان، غيرمنتظره و ديدنى برپا کند. وی می نویسد: عكس اين آثار، بسيار نافذتر و زيباتر از اصل آنان است.  +

      نخستين انگاره‌اي كه ذهن بيننده اين عكسها را فعال ميكند البته در نگاهي كلي و مجموعه‌وار، اين است كه وجه اشتراك اين كارها كه منجر به پيوند تماتيكشان نيز شده است، همان نگاه زنانه اي است كه در اين سه گروه از عكسها، پيدا و آشكار است؛ هرچند اگر ابژه و مدل درون آن، از جنس خودشان نباشد (عكسهاي مهديه ملك – پسر و گل دان شمع داني) و اين نگاه زنانه حتي اگر امضاي هنرمند زير آن نباشد، باز هم خو دش را لو ميدهد. دومين انگار ه‌اي كه ذهن ما را شايد حتي بيازارد، سانتيمانتاليسم (احساساتگرايي افراطي) گروهي از عكسهاست ( كارهاي الهام پولاديها مثلا) ... از نوشته‌ی امیر شباویز با عنوان « شعرهای تصویری در قاب عکس»  لینک ارسالی:  کاوه بغدادچی  +

      در فتو سعی شده که تا جای ممکن از حاشیه پردازی و بحث های بی ارزش خودداری شود....از نوشته‌ی ادامه دار‌ ایرج مهرگان از دست‌اندرکاران سایت foto.ir  +

      نمایشگاه با بزرگداشت این عکاس پیشکسوت مطبوعات همراه است و 4 دی گشایش می‌یابد. غلامحسين ملک عراقي در گفتگو با خبرگزاری مهر :« باید بگویم هر چه دامنه مطبوعات ایران گسترده ترشود، مسلما در روند عکاسی ما تاثیرات به‌سزایی خواهد داشت. عکاسان ما امروز با اینکه از امکاناتی که باید برخوردار نیستند، اما عملکردی مطلوب خاصه در زمینه عکاسی خبری داشته اند.»وی همچنین می‌گوید:« پس از این نمایشگاه قرار است مجموعه ای غنی از عکس های تهران قدیم را به نمایش بگذارم. این عکس ها  از مدت ها پیش در قالب کتابی در وزارت ارشاد در انتظار انتشار به سر می برد.» مراسم بزرگداشت وی به همت وزارت ارشاد و مرکز هنرهای تجسمی برگزار می شود  +

      هر بار که عکسی از مادر گرفته می‌شود، لایه‌ای از لایه‌های تن‌اش کنده می‌شود (بهایی، برای امکان پیوندی دوباره، کوتاه و گذرا) و هر بار از تصویر پدر عکس برداشته می‌شود، انگار که لایه‌ای از لایه‌های عمر به او باز‌گردانده می‌شود، از او برای زیستنی دوباره دعوت می‌شود. به زندگی فراخوانده می‌شود به تعداد فریم‌های عکس‌هایی که از آن دو گرفته می‌شود، مادر به مرگ نزدیک‌تر شده و در راه ابدیت سوده می‌شود و پدر به زندگی باز گردانده می‌شود...از نوشته‌ی نجف شکري.  لینک‌های دیگر:
درباره مجموعه پدر؛ حسین شمس
در باره‌ی رامیار منوچهرزاده به همراه نوشته‌ای ازو: به روزی فکر می کنم که فقط اقتدار لحظه بماند و بس  +

      نوشته‌ای به انگيزه اولين سالگرد شهادت عكاسان خبري در سانحه هواپيما ؛ لینک ارسالی: کاوه بغدادچي  +

      جمشید بایرامی: هميشه به اين فکر می کردم که چگونه می شود مردم بيشتر با آثار هنری و به ويژه عکاسی ارتباط بيشتری برقرار کنند.  +

      در مدرسه و دانشگاه، آموزه ها در بهترین شکل، نوعی «خود آگاهی» به آدم تحمیل می کنند که نتیجه آن در فرایند خلق اثر می‌شود تصنع. آگاهی مدرسه ای با محوریت تئوری های هنر، هرچند متزلزل از بیخ و بن و هر قدر متغیر، به راحتی غالب ذهن می‌شوند و به سختی می شود از شرشان خلاصی یافت. نمونه اش کم نیست: «هوشنگ کاووسی» منتقد فیلم ؛ وقتی آمد فیلم بسازد همین‌ها کارش را زمین زدند. یا از آشنا ترها، عکسهای[...] ،که انگار کارهایش تیتر دارد : «عمل خلاقانه منجر به عکاسی زیباشناسانه»! ولی چندان خلاقیت و چندان شور و چندان ایده ای در کار نیست. کار در این مرتبه، تصویرسازی تئوری‌ها می‌شود. از متن نوشته  +

      مجید سعیدی: نيمي از عكاسان خبري به دليل آنكه هيأت‌داوري را قبول نداشتند به دوسالانه دهم  نيامدند؛ وی دوسالانه دهم  را مثبت‌تراز دوره قبل ارزيابي کرد  +

      بعضی عکس‌ها ارتباطی با بخش خلاقه نداشتند. برای مثال، عکسی از یک مرد کرد در حال نیایش، یا یک کودک حاجی فیروز، که بیشتر به ژانر مستند اجتماعی مربوط می‌شدند ؛ نوشته‌ی هستی نقره‌چی  +

      به گفته آقایی، راه‌اندازی دبيرخانه دائمی دوسالانه عكس نه تنها فعاليت‌های حوزه عكاسی را متمركز می‌كند، بلكه می‌تواند بعد پژوهشی عكاسی را نيز پررنگ‌تر كند.  +

      ستيرتن با آنکه فوتوژورناليست است و در کانون های خبری دنیا حاضر بوده اما هميشه مانند يک هنرمند زيبا عکس گرفته است.  +

      دوسالانه امسال، از روز نخست درگير ابداع نام‌هاي پر طمطراق و دهن پر كن و آمارهايي عجيب و غريب بود ..... در بخش داوري، دعوت از برخي افراد كم يا بي تجربه براي داوري( با كمال احترام براي عكاس بودن آنها) كه نه تجربه‌ي اين كار را در اين سطح داشتند و نه دانش آن را ؛  از نقد محمد رضا طهماسب‌پور بر دوسالانه عکس  +

      سخنان بهمن جلالی دبیر نهمین دوسالانه را در گزارشی با عنوان - از مصدق تا ميرحسين موسوی در دوسالانه عکس - بشنوید  +

      صمدیان: در ضمير ناخودآگاه همه ما يک آرشيو تصويري وجود دارد؛ گفت‌وگو با سیف‌الله صمدیان  +