سلام
جمشیدیه پارکی کوه پایه ای با فرم های زیبای بصری است در واقع یک پارک تصویری است .برف زیباییش را دو چندان می کند و دیدن ادمها بخصوص جوانها نشاط وسرخوشی را در ان سکوت وسرما مو جب می شود .
عکاسی که با ظرافت روبه روی گل می نشیند همراه با نسیم بهاری و اواز پرندگان تصویر می سازد چرا باید در برابر تعجب بی واکنشی جوانان زمستانی
قرار بگیرد.؟
تابلو های عکاسی ممنوع در کشور ما زیاد است. رفتارهای بی مورد در ممنوعیت های عکاسی در طول سالها ما را دچار خود سانسوری و ذهنیتی شکاک در عکاسی کرده است . در تصویر بالا تمنا ونیازی پنهان است
او بی واکنش نیست فقط با ما سخن نگفته .شایدبر باور بی هودگی عمل عکس باشد.

دوست عزیزم اقای غفاری؛ در عکاسی مستند اجتماعی اعتماد موضوع به عکاس و ارتباط مطلوب بین طرفین باعث می‌شود که عکاس بتواند عکس‌های بهتری بگیرد شما در این زمینه به خاطر نوع عکاسی‌تان حتما تجربه‌های بیشتری دارید . گاهی هم عکاس به دلایل مختلف مجبور است بدون هماهنگی با موضوع از او عکاسی کند.در مورد جوانانی که نام بردم بدون هماهنگی با ایشان مشغول عکاسی شدم .در این جور موارد اگر موضوع متوجه شود ممکن است عکس‌العمل نشان دهد. چون نمی‌داند هدف شما از عکاسی چیست. در نوشته فوق منظور من بیشتر این نکته بود نه ممنوعیت عکاسی به خاطر تابلوی عکاسی ممنوع یا برخوردهای سلیقه‌ای و بی موردکه بحث جداگانه ایست. با مردانی که برف پارو می‌کردند از جمله شخصی که در عکس می بینید قبلا هماهنگ کردم و اکثرا هم به این شیوه با موضوع برخورد می‌کنم .