اینطوری‌هاهم نیست که تو فکر می کنی.ماجرا خیلی ساده بود.من وقتی دیدم مشاور محترم (که بعدا شد مشاور سابق ) می گوید که قرار است خوانندگان لوس آنجلسی بیایند خیلی ذوق کردم.بعد که کمی تکذیب شد آن‌قدر غصه‌دار شدم که نزدیک بود سکته کنم . یعنی سکته کردم .توی مراقبت‌های ویژه چون دیدند به هیچ دارویی جواب نمی‌دهم برایم ماهواره آوردند.نگفتند ماهواره است ، گفتند تلویزیون خودمان است. من حالم فورا خوب شد و همانطور با لباس بیمارستان دویدم توی خیابان، اما مامور بیمارستان مرا دستگیر کرد که باید بروی صندوق. من هم رفتم صندوق.
من فکر می‌کنم فرهنگ و هنر ما با حرف‌های آقای مشاور در آستانه‌ی یک جهش بزرگ قرار گرفته.
ضمنا من کشته مرده آلبوم دهاتی ( محصول یکی از لوس آنجلسی های داخلی ) بودم که وقتی فهمیدم همین آقای مشاور وساطت کرده بوده تا آلبوم از ممیزی درآید دیگر شیفته‌ی ایشان شدم .