1)

روزها به ماه
ماه ها به سال
سال ها به هیچ .
.....................
2)

چند دقیقه به نیمه شب.
هزار سال به صبح
....................
3)

از بادگیر ِ سقف شهر ِ شب
دیو سیاه ِ درد
به خراب ِ خانه ی بی خواب
رخنه می کند
...................
4)

بايد فراموش كنم خوابي را كه هرگز نديده ام و كابوسي را كه هيچگاه به سراغم نيامده .

..................
5)

نمی‌شود که
اینطور نمی‌شود بانو!
...
تو پا می شوی میروی بازار
دو نان خشخاش
دو مثقال زعفران
و یک شاخ نبات می‌خری
بعد می‌روی ضریح را دور می‌زنی و
دوباره می‌آیی می‌نشینی همین‌جا کنار من.
کتاب را مثل همیشه باز می‌کنی:
" همای گو مفکن سایه شرف هرگز"
را که می‌خوانی بغضت می‌گیرد ، بغضم می‌گیرد.
می گویم ادامه نده . می گویی ادامه نمی دهم .و در سکوت به هم نگاه می‌کنیم.