نمی‌یابم. به هر سو که می روم آنتن نمی‌دهد.
بله همین‌جا نشسته‌ام . همین‌جا که تو هم نیستی ، همین‌جا که خالی ِخالی است ، همین‌جا نشسته‌ام.

می‌گویم قبول باشد . می‌گوید: قبول حق باشد. این حرف یعنی چه؟ مگر فکر می‌کند چه کسی باید قبول کند؟ و اگر قرار بر قبول کردن باشد مگر کس دیگری هم هست که بخواهد قبول کند؟ نکند فکر می‌کند که من یا دیگری باید قبول کنیم و می‌گوید نه ، تو یا دیگری نه، فقط او . یا شاید می‌خواهد از ریا دوری کند ، با توسل به ریا.

آنتن نمی‌دهد در دسترس نیست.

"همچو سحر پرده شب را بدر..."*
مخاطبش کیست، من نمی‌دانم . آن کس پیدا خواهد شد ؟ این را هم نمی‌دانم .گیریم که پیدا شود ، کِی ؟ می‌گویی صبر کنم تا سحر . کو تا سحر؟ کِی می‌رسد سحر؟ حرف‌ها می‌زنی! ...

..............
*مصرع از مولانا