خب معلوم است که اینطور فایده ندارد. خیلی معلوم است. از کجا؟ از همین طیاره که دود سفیدی ازش بیرون می زند و راهش را می رود.از کجا؟ از آن جا که ...
چه می‌دانم از کجا؟
پریروزها تا قم رفتم . توی ماشین نواری پیدا کردم که احتمالا پس از مرگ حسین پناهی منتشر شده . فقط به همان نوار گوش دادم و به شخصیتی که ازو در ذهنم بود و توی بعضی فیلم‌های تلوزیون دیده بودم فکر کردم. چقدر دوست داشتم دیوانگی‌هایش را. با صدای خودش قسمتی از شعرش را بشنوید:

آوٌردی حیرونم کنی که چی بشه؟

یک نفر امروز می‌گفت من از قبل خبر ِ همه چیز را دارم . می‌گفت محال است اتفاقی بخواهد بیفتد و من نفهمم .
یا خدا ! من نمی‌توانم با آدم‌های غیب‌گو کار کنم. چیزهای دیگری هم می‌گفت که من چون رفتم چای بخورم نشنیدم یا این جا در حضور شما خودم را به نشنیدم می‌زنم.
مسابقه دو است،مسابقه وزنه برداری است. نمی دانم مسابقه‌ی چیست اما مسابقه‌ای در حال انجام است (یا بعضی چنین فکر می‌کنند)و من چون با ورزش میانه‌ای ندارم و نفسم به خاطر این سیگار لعنتی می‌گیرد نمی‌توانم در آن شرکت کنم .
از الان برای برنده‌ی مسابقه کف می‌زنم.