دوره‌ی بیست و چهارم جشنواره فیلم فجر است. تا کنون هیچ فیلمی را در هیچ چشنواره‌ای ندیده بودم.امسال به لطف دوستی می‌توانم فیلم‌ها را ببینم.
چند فیلم دیده‌ام که از بین آن‌ها از این 3 نام می‌برم:

1) "به نام پدر" ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا
حاتمی‌کیا: سايه جنگ بر سر ايران است
حاتمی کیا در ارتباط با پایان فیلم که شروع یک جنگ دیگر است گفت: "این تفسیر خود دوستان است و من واضح نمی‌توانم در این باره صحبت کنم."

2)"آفساید" ساخته جعفر پناهی
"فیلم "آفساید" همانی بود که دلم می‌خواست بسازم
وی در نشست مطبوعاتی به خبرنگاران صدا و سیما گفت:" لطفاً دوربین‌هایتان را ببرید بیرون"

3)"يادداشت بر زمين" ساخته علی محمد قاسمی
فيلم من داستان‌گو نيست
علی محمد قاسمی: به نظر من زبان سينما بسيار مهم‌تر از عناصر ديگري است كه سينما را ملزم به قصه‌گويي مي‌كند.

اگر مسایل روز جامعه را در نظر نگیریم، فیلم قاسمي را بیشتر دوست دارم.
نقل قول‌ها از همان لینک‌هاست اما موارد دیگری هم در نشست با حاتمی‌کیا مطرح شد.
حاتمی‌کیا در چند جمله به مسايل سیاسی و سیاست‌های روز هم اشاره کرد و در نهایت آرزو کرد جنگ دیگری رخ ندهد.
من هم آرزو می‌کنم.