روستای زرآباد در الموت قزوین درخت چناری دارد که می‌گویند هر سال در روز عاشورا خون گریه می‌کند.( این‌جا را بخوانید).این درخت در محوطه‌ی امامزاده علی اصغر روستا قرار دارد. صبح نوزدهم بهمن به قزوین رفتم.حسین رحمانی شب قبلش رفته بود.آن جا همدیگر را دیدیم. صحبت روستای زرآباد شد. تصمیم گرفتیم به الموت برویم برای عکاسی ،و به روستای زرآباد هم که می‌دانستیم مردم از عصر تاسوعا به آن‌جا می‌روند تا صبح زود ِ روز عاشورا گریستن درخت را از دست ندهند سری بزنیم.تصمیم به عکاسی از درخت نداشتم،بیشتر کنجکاو بودم و حواشی برایم مهم بود.( قبلا عکس‌های مجید نورالله‌‌پور را در وب‌سایت عکاسان قزوین دیده بودم)
عصر تاسوعا روستا پر بود از ماشین‌ها و موتورسیکلت‌ها که در بارندگی و برف و بوران شدید (در قسمتی از جاده الموت) خود را به روستا رسانده بودند.تصور چنین ازدحامی را در آن روستای کوچک نداشتم و چون از قبل برای چنین کاری برنامه ریزی نکرده بودیم برگشتیم.در بازگشت همچنان ماشین‌ها به سمت روستا در حرکت بودند.چند کیلومتر از جاده را تقریبا سانتیمتر به سانتیمتر طی کردیم. برف و بوران و مه به حدی بود که اصلا دید نداشتم. حسین سرش را از ماشین بیرون کرده بود و سعی می‌کرد %