امروز دیدم که آقای فلان مدیر سایت هنر پیشرو و مستقل و چند چیز دیگر که خودش هم هنرمند بسیار بسیار پیشروی است مطلبی نوشته است و در آن به مدیر سایت کارگاه به دلیل دزدی مطلب از سایتشان اخطار داده است. با مرور مطلب که نثر خیلی خیلی عالی و درخشانی هم دارد و به یاد آوردن خاطره‌ آشنایی من با این آقا ، راستش بعد از مدت‌ها کلی خندیدم. داستانی‌است که اگر بنویسم طنز با مزه‌ای می‌شود.
در ای میلی برایش نوشته‌ام جوابش را موقعی که لازم بدانم خواهم داد، و آنوقت مثل چند باری که تلفنی یا با ای میل و بعد از ناسزاگویی‌هایش معذرت‌خواهی کرد ، دوباره معذرت خواهد خواست. اگر از صداقت آن‌گونه که ادعا کرده در او مانده باشد.
آن زمان فحش‌‌ها و ناسزاهایش را با ای‌میل یا از طریق مسنجر می‌فرستاد ،‌ حالا در سایتش اراجیف می‌بافد.
پیشتر فکر می‌کردم خیلی چیزهای ساده را از اینترنت نمی‌داند ، حالا اما می‌شود این‌گونه فکر کرد که وی اسم و اعتبار چندین ساله‌ی کارگاه را می‌خواهد پلکان خود وسایتش قرار دهد ـ اگر چنین است با شلوغ بازی‌هایش خوش باشد.
کار کارگاه ایجاد سرو صدا و شلوغ بازی نیست. طی حدود شش سال بی‌سر و صدا و بی هیچ ادعایی و بی‌آنکه حتی خیلی‌ها بدانند چگونه و توسط چه کسی اداره می‌شود به راه خود ادامه داده‌ و هدفی راکه داشته‌ دنبال کره‌است. و آن هدف معرفی هنرمندان ایران به جهان و نیز حمایت از هنرمندان جوان‌ و مشتاقی‌ است که تازه شروع کرده‌اند. من از این که کارگاه به چنان اعتباری رسیده که سایت‌های هنری معتبر جهان طی ای‌میل‌هایی درخواست لینک می‌‌کنند خشنودم.
فکر می‌کنم تجربه ‌ام در حدی هست که به بازی‌های کودکانه اهمیت ندهم. پس فعلا تا زمانی که لازم ندانم کاری به کار هنرمند پیشرو ندارم و چیزی نمی‌نویسم. او آزاد است هر جه قدر می‌خواهد شلوغ بازی کند.
این چند خط را هم نمی‌خواستم بنویسم. برای وقتم ارزش قائلم. اما فکر کردم اگر کسانی نوشته‌ی مشعشع و منسجم او را خوانده‌اند ، احیانا به این‌جا هم سر زدند، این نوشته را هم بخوانند.

................
ساعت 4 بامداد پنجشنبه است تا ساعتی دیگر احتمالا به سفر کوتاه یکی دو و شايد 3 روزه‌ای خواهم رفت.
............................................
پی نوشت:
19 فروردین: پس از بازگشتم از سفر مطلب را اندکی ویرایش کردم و احتمالا مطلب دیگری‌ هم خواهم نوشت.