خانه ام ابری ست
یکسره روی زمین ابری‌ست با آن.

از فراز گردنه خرد و خراب و مست
باد می‌پیچد.
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!

آی نی زن که تو را آواز نی برده‌ست دور از ره کجایی؟

خانه ام ابری‌ست اما
ابر بارانش گرفته ست.

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،
من به روی آفتابم می برم بر ساحت دریا نظاره.
و همه دنیا خراب و خرد از باد است
و به ره ، نی زن که دائم می نوازد نی در این دنیای ابر اندود
راه خود را دارد اندر پیش.


شعر نیماست با صدای شاملو