به تدریج در کنار کارهای دیگر، نگاتیوهای سیاه و سفید مربوط به سال‌های گذشته را اسکن می‌کنم.نگاتیوهایی که فقط ظاهر شده بودند و حتی کنتاکتی هم ازشان نزده بودم.کم نیستند و زمان می‌برند. هم اسکن کردن‌ زمان می‌برد هم انتخاب و با وسواسی که من به خرج می‌دهم.
بعد از انتخاب باید اسکن حرفه‌ای بشوند برای یک و یا شاید دو نمایشگاه و احتمالا چاپ کتاب، تا چه پیش آید.
بعضی نگاتیوها را هم هنوز پیدا نکرده‌ام.پیدا می‌شوند ، نشوند هم توی این سال‌ها کم از دست نداده‌ام، اما پیدا نشدن بعضی نگاتیو را اصلا نمی‌شود با از دست دادن‌های دیگر مقایسه کرد. بسیار امیدوارم که در این گشتن ها چند فریم نگاتیوی که به من سپرده شده بود تا برای سایت از آن‌ها استفاده کنم را هم پیدا کنم.
شخص مورد نظر خود چندان پیگیری نمی‌کند شاید چون در هر رودررویی شرمندگی مرا در چهره‌ام می‌بیند.
بعد از گم شدن آن ها در جابجایی‌های مکرر، چند سالی است نگاتیو و عکس از کسی به امانت نمی‌گیرم. فقط فایل اسکن شده یا فایل‌های دوربین‌های دیجیتال.