سایه‌ها و نگاه
وبلاگ محمد تهرانی ( عکس‌ها و نوشته‌های پراکنده)
« قبلی       بعدی »
» یک پیام شخصی
10 مهر 85 | October 02, 2006

حرفم از اولین روزی که با هم صحبت کردیم تا همین تلفن اخیرت یکی بود.بعد از تلفن اخیرت هم حرفم همان بود که بود اما با توجه به لحنت ، لحن من هم تغییر کرد. زیاد هم تغییر کرد و شاید انتظار نداشتی. دلیلش هم واضح است لحنی که در تماس تلفنی به‌کار بردی احساس بدی را به من منتقل کرد اخوی ، چه احساسی ، بماند. توضیحاتم را که دادم گوشی را گذاشتم.
توضیح بیشتری نمی‌دهم و به قول دوست مشترکمان لحنت را می‌گذارم به حساب بعضی مسائل مقطعی و شخصی.امیدوارم بعد از بازگشتت از سفر دیگر نخواهی به این شیوه ادامه دهی.
درست است که این روزها صداقت کمتر خریدار دارد اما من یکی صداقت را دوست دارم و شیوه‌ای است که با آن راحت‌تر کنار می‌آیم.
سفر خوش بگذرد و پربار باشد.


مطالب مرتبط

نظرات شما
م:

دوست عزیز و همکار گرامی سلام
قصد من هم جز صداقت راستی چیزی بجز آن نبود و نخواهد بود اگر چه متاسفانه ما با یک کوچلو رنجش طرفین دیگر ادامه همکاری را به یکدیگر نمدهیم و این اشکال همه ماهاست . به هر حال امیدورام شما هم همواره پیروز و موفق باشید و مشکلات یکی پس از دیگری رفع گردد
ضمنا من انتقاد را یک هدیه میدانم که با این نوشته تشکر خود را اعلام میدام (م)


[ November 4, 2006 02:10 AM ]


  نظرات:
    

مشخصات مرا به خاطر داشته باش          خير

  اگر ويندوزفارسی ندارید با استفاده از تکمه تغيير زبان می توانيد به فارسی بنویسید:





« جلسه‌ی امروز ٠ صفحه اصلی ٠ عذرخواهی »

©2005 persian.kargah.com/tehrani. All right reserved.