گمان می‌کنم شناختی که دوست و نقاش خوب رضا هدایت از ساعد فارسي داشت هیچ‌کدام دیگر از دوستانش نداشتند. بیشتر از دیگران می‌شناختش. اما قطعا هر کدام از دوستان او بسته به میزان ارتباطی که با وی داشتند خاطراتی از ساعد فارسی دارند و این خاطرات تصویری از وی در ذهن ایشان ساخته است.
خوب است که بعضی از دوستانش اهل قلمند و خوب است که خودش از سال 69 مرتبا یادداشت‌های روزانه می‌نوشت ( می دانستم که دفترهایی از یادداشت‌های روزانه‌اش دارد اما نمی‌دانستم که از 69 می‌نوشته است، این را برادرش دکتر سعید فارسی در سفری که روز جمعه به قزوین داشتیم گفت) و بد است که قسمت‌هایی از یادداشت‌های آخرینش پاک شده است...( پاک کرده‌اند؟)
ساعد فارسی هنرمندی اهل مطالعه و دانش بود. از معدود دوستانی بود که مصاحبت با او برایم شیرین و آموزنده بود. اگر چه همنشینی‌هایم با او تازه در آغاز بود و زیاد به درازا نکشید و موردی ، (که البته به خودش مربوط نمی‌شد) ارتباط ما را کم کرد. خیلی کم کرد و حیف. فکر می‌کنم، شبیه همین برای رضا هدایت هم پیش‌ آمده باشد ، دوستی که ارتباط بسیار نزدیک‌تری با او داشت. با این همه آن ها همدیگر را هنوز می‌دیدند.
معتقدم لازم است نقاشی‌ها و نوشته‌هایش به همراه آن‌چه دوستان و شاگردانش در مورد او می‌نویسند یا به خاطره نقل می‌کنند به‌تدریج گردآوری شده و در کتاب یا کتاب‌هایی منتشر شود.همچنین در سایت یا سایت‌هایی در دسترس همگان قرار گیرد.

وب سایت رضا هدایت