پیش از تعطیلات آرشیوم را کمی مرتب کرده و از بین عکس‌هایی که با دوربین دیجیتال گرفته‌ام تعدادی را انتخاب کردم . ( هنوز فرصت اسکن همه‌ی غیر دیجیتالی‌ها را پیدا نکرده‌ام) با عکس‌های انتخابی ، هم از جهت کمیت و هم از جهت موضوع می توانم یکی دو نمایشگاه برگزار کرده و احتمالا با کمک دوست خوبی که همیشه محبت داشته کتابی از آن ها چاپ کنم . اما فکر می کنم برای این کار نیاز به زمان هست چون انتخاب، وقتی نهایی می شود که از عکس ها ،چاپ ِ نمونه بزنم و همه را به دیوارهای اتاقم سنجاق کنم و مدتی در رفت و آمد ببینمشان. اینطوری نشان می‌دهند که عکس حذفی در میانشان هست یا نه.
من البته زمان داشته ام برای چاپ عکس ها اما شدیدا بی حوصله بوده‌ام و سراغ این کار نرفته ام. یکی دو سفر دیگر لازم است تا کمی روبراه شوم .

ماجرای سنجاق کردن عکس‌ها به دیوار و دوباره و چندباره دیدنشان هم به وسواسی که در انتخاب دارم برمی گردد ، نمی توانم تعدادی عکس بگیرم و یکی دو هفته یا حتی یکی دوماه بعدش نمایشگاه بگذارم.عکاسی سهل به نطر می‌رسد اما در میان هنرها به دلیل همین سهل‌انگاری ( چه در بین تعدادی از عکاسان و چه در بین مردم ) ، شاید دشوارترین هنر باشد در بیان مفاهیم. گرفتن عکس خوب سهل است و به شدت ممتنع.

وقتی دوستان عکاس در خبرگزاری فارس خواستند که عکسی برای مجموعه عکس انتخابی عکاسان در سال 85 بفرستم ، عکسی را که در زیر می بینید فرستادم. آن ها هم در مجموعه‌شان منتشر کردند. این عکس به احتمال قوی از عکس های یکی از دو مجموعه ( نمایشگاه) خواهد بود .

عکس های دو مجموعه هیچ کدام عنوانی جداگانه ندارند .عنوانی اگر باشد برای کل عکس‌های نمایشگاه هست . عکس‌ها در کنار هم باید بار معنایی را که در ذهن دارم به دوش بکشند. با این همه فکر کردم این عکس به تنهایی هم قابل ارائه است.
در عکس های هر دو مجموعه محل و زمان عکاسی مهم نیستند اما برای دوستان خبرگزاری توضیح کوتاهی نوشتم :" این عکس از مقبره ای در حال تخریب در جزیره قشم گرفته شده" و آن ها با توجه به توضیح من زیر عکس نوشتند :" سنگهاي قبر" ،که خب عکس‌ از سنگ قبور گرفته نشده است. و مجموعه‌ای هم که این عکس در آن خواهد بود ربطی به گورستان نخواهد داشت.