سایه‌ها و نگاه
وبلاگ محمد تهرانی ( عکس‌ها و نوشته‌های پراکنده)
« قبلی       بعدی »
» JR، یک عکاس نامرئی : می خواهم ایجاد سوال کنم
13 تیر 86 | July 04, 2007

JR یک عکاس است. هویتش را هرجایی فاش نمی کند و تقریبا به صورتی نیمه مخفی فعالیت می کند. او عکس هایش را به صورت پوستر های بزرگ چاپ می کند و از سال 2001 در خیابان های شهرهای جهان آثارش را به نمایش می گذارد.....

Jr: پس از اینکه در سال 2000 به صورت کاملا اتفاقی یک دوربین در مترو پاریس پیدا کردم، تور اروپایی نمایش هنر خیابانی خود را آغاز کردم و به خیل افرادی پیوستم گه از طریق دیوارهای شهر پیام خود را به مردم منتقل می کنند. پس از آن من سعی کردم بر محدودیت های عمودی غلبه کنم. به دره ها و کنار ساختمان های بلند پاریس می رفتم و مردم و تصاویر را از محلات فقیر نشین و پشت بام های پایتخت نگاه می کردم. ..
پرتره ها در مکان هایی نمایش داده می شوند که مخاطب را به فکر بیاندازند. غافل گیر کردن مخاطب نباید تنها از طریق مسائل شگفت انگیز انجام گیرد، بلکه باید حقایق روزمره زدگی را طوری نمایش داد که مخاطب شوکه شود

متن کامل را در مجله اینترنتی فریاد بخوانید

از آثار JR :

Work: JR an undercover photographer


وب سایت JR


مطالب مرتبط

نظرات شما
مهرنگار:

سلام.
خوشحاليم كه شما دوباره شروع به نوشتن كرده ايد. و اميدواريم كه بخش فارسي كارگاه دوباره به راه بيافتدهرچند كه ميدانيم كار بسيار سختي است .
......................
سلام بر خانم مهرنگار
ممنونم من هم امیدوارم . ضمنا آدرس اینترنتی عکسهاتان را در کارگاه اشتباه نوشته بودید که اصلاح کردم. با آرزوی موفقیت


[ July 5, 2007 01:16 AM ]

رضا:

سلام !
همه مي دانيم كه فرهنگ انتقاد در جامعه عكاسي ايران به علل مختلفي از جمله در خطر افتادن منافع ، عدم توانايي بسياري از عكاسان ما در نوشتن يك صفحه متن ساده ، بي خيالي و عدم پشتوانه آكادميك برميگرده .
همه مي دانيم انجمن ملي ، با اين افراد ، با اين نام هاي تكراري و با اين عقايد كهنه ، بعيده به آش دهن سوزي تبديل بشه .
همه مي دانيم كه جايزه كاوه با لشگري مدعي ، كه بي اين كه راهكاري پيش پاي كسي بگذارند فقط شعار ميدهند و دستور صادر مي كنند ديگر برگزار نخواهد شد .
اميد آنكه همه ما اشتباه كرده باشيم !
...................................
سلام به دوست عزیز
برای اطلاع دیگران اشاره می کنم که کامنت شما مربوط به نوشته قبل است در این آدرس: http://persian.kargah.com/tehrani/archives/2007/07/86_12.php
اما در پاسخ :
با نظر شما در مورد فرهنگ انتقاد و دلایلی که برای آن نوشته اید ( همه را نمی دانم) اما شخصا موافقم. از آن جا که آسیب شناسی عکاسی ایران ضرورت است ،کسانی که به این ضرورت اعتقاد دارند لازم است در باره موارد فوق مثل: بی خیالی عده ای ، عدم پشتوانه آكادميك ، در خطر افتادن منافع و ... و چرایی آن‌ها بنویسند . بسیاری که توانایی نوشتن یک صفحه مطلب ساده را هم ندارند ، بعضا در گفت و گوها مطالب را به خوبی بیان می کنند . نوشتن در این مورد چندان هم دشوار نیست. می شود همانطور که سخن می گویند و همان ها را بنویسند. ایرادهای احتمالی املایی و انشایی هم در این مورد اهمیت چندانی ندارد . در مورد عکاسی می نویسند ، صحبت از نوشتن متنی ادبی یا فلسفی با فرم یا الفاظی پیچیده و دشوار نیست. با یکی دو بار نوشتن هم ، هراسی که از نوشتن در بعضی افراد هست از بین خواهد رفت. این وبلاگ در اختیار کسانی است که خود وبلاگ ندارند و می‌خواهند مطالب خود را در وب منتشر کنند.در مورد شما هم که به نظر می رسد در نوشتن مشکلی ندارید اگر وبلاگ ندارید ، می توانید مطالبتان را بفرستید تا در همین جا منتشر کنم یا کامنت بگذارید.

در مورد انجمن ملی هم در حالیکه سال هاست در کشورهای توسعه یافته و بعضا توسعه نیافته‌ی دیگر انجمن های مشابه فعالند- آیا فکر می کنید باید دست روی دست گذاشت تا یکروز انجمنی بدون عیب و نقص و با
مدیرانی از همه لحاظ شایسته از آسمان نازل شود؟ فعلا هیات موسس با همه تاخیر و عدم اطلاع رسانی ها مشغول کار بر روی اساسنامه است. تا آن جا که می دانم این هیات مشغول رایزنی با افراد صاحب نظر دیگر در خارج از هیات موسس است تا حتی المقدور اساسنامه ای بی عیب به جامعه عکاسی ارائه کند و در نهایت این جامعه عکاسی است که بر مبنای اساسنامه برای عضویت در انجمن تصمیم می گیرد. تا آن جا که به خاطر دارم قرار بوده است اساسنامه در معرض رای جامعه عکاسی قرار گیرد. به هر جهت فعلا در مرحله نوشتن اساسنامه اند . شما نوشته اید: ( انجمن ملی با این افراد بعید است به آش دهن سوزی تبدیل شود) . این افراد - صرفنظر از این که با نظر شما در مورد همه ایشان موافق باشیم یا نباشیم، که این مورد بحث دیگری می‌طلبد- فعلا همانطور که نوشتم مشغول اساسنامه اند. هنوز انجمن تشکیل نشده و هیات مدیره و افراد اجرایی انجمن از سوی اعضا، یعنی افراد فعال جامعه عکاسی انتخاب نشده اند. عملکرد انجمن در عمل و اجراست که محک می خورد و رو به رشد می رود .و این مشارکت جامعه عکاسی را می‌طلبد. یعنی همکاری و مشارکت افراد با تجربه و البته دلسوزِِِ جامعه‌ی عکاسی با نیروهای جوان و فعال .
کدام انجمن عکاسی را در کجای دنیا می شناسید که از همان آغاز در ایده آل
ترین شرایط شروع به کار کرده باشد؟

در مورد جایزه کاوه با شما هم نظر نیستم . یعنی معتقدم که می‌شود دوباره برگزار شود. وجود چنین جایزه و جایزه هایی را برای جامعه عکاسی ضرورت می‌دانم . با هیچ کدام از افراد به تعبیر شما - لشکر مدعی - هم
مشکل شخصی ندارم. به عملکرد بعضی افراد انتقاد دارم که منتهی به تعطیلی این جایزه شد. من نمی فهمم چرا بعضی تلاش می کنند همه جا و در هر فعالیتی حضور داشته باشند و اگر چنین نشد با عملکردشان سعی
می کنند حتی کار را به تعطیلی آن فعالیت بکشانند.توجه داشته باشید که این را فقط در مورد جایزه کاوه نمی گویم .در مورد انجمن ملی و دیگر فعالیت ها هم چنین موردی را از سوی افراد مختلف شاهد بودیم و هستیم . در این مورد باید بیشتر نوشت.


[ July 5, 2007 02:33 AM ]

maniya:

چه عكسهاى با مزه اى !
نمى شه بهشون نگاه كرد و نخنديد .


[ July 5, 2007 10:19 PM ]


  نظرات:
    

مشخصات مرا به خاطر داشته باش          خير

  اگر ويندوزفارسی ندارید با استفاده از تکمه تغيير زبان می توانيد به فارسی بنویسید:





« سؤال و پاسخ در مورد جایزه کاوه گلستان ٠ صفحه اصلی ٠ یک عکس + فرهنگ انتقاد »

©2005 persian.kargah.com/tehrani. All right reserved.