نظرات شما
رضا:
آقای تهرانی عزيز
اگر مايل به بحث جدی و نظرخواهی از جامعه عكاسی هستيد ، بهتر است كه اين كار را در صفحه اول سايت كارگاه نجام دهيد كه بازديد كنندگان بيشتری دارد و به هر حال تريبون جدی تريست .
اگر دقت كرده باشيد در دو سالانه نهم ، چقدر از نمايشگاه انتقاد شد . از نحوه داوری ، از عكس های برگزيده ، از شلختگی نمايشگاه .
در همين سايت خوب كارگاه ، جمع كثيری از عكاسان در بحث ها شركت كردند و آغاز خوبی بود كه از فحش و تسويه حساب های شخصی كم كم به معنای واقعی واژه نقد برسيم .
اما در دوسالانه ی دهم كه – به نظر من - به مراتب نمايشگاه شلخته تر و بدتری را شاهد بوديم ، انگار نه انگار !
فقط صحبت هايي را در بحث ها و محافل دوستانه می شنيديم و بس
دليلش هم بی هيچ شكي "36" داور عزيز دوسالانه بودند كه يكي صاحب مجله بود ، آن يكی آموزشگاهی را اداره می كرد ، يكی ديگر مسئول فلان بخش دانشگاه بهمان بود و .... و همكاسه گی بسيار ی از عكاسان گرامی با اين دوستان عزيز ..
از " منافع شخصی " می گويم .
از همانی كه جايزه كاوه را نيز به انتهايش رساند .
اما در باب انجمن ،
من از انجمن های کشورهای توسعه یافته و بعضا توسعه نیافتهی دیگر مطلع نيستم . اما خوب می دانم اينجا ايران است !
همان جایی كه در بينال عكسش ، تصاوير كالباس و سوسيس و موتور سيكلت تلاش بر ديوار قرار می گيرند .
چند تن از اعضای اين هيئت موسس انجمن ملی به شهادت مصاحبه ها يشان حتی تصوير درستی از هنر عكاسی در ذهن ندارند ...
اگر نياز باشد برايتان مثال خواهم زد .
...............................................
دوست عزیز . کاش به اسم کوچک اکتفا نمی کردید تا من و دیگران به حدس و گمان نمیافتادیم. با این همه ، همین که می نویسید خوب است.
متاسفانه به دلایلی چند ، امکان به روز کردن کارگاه ( خصوصا در بخش فارسی ) در حال حاضر وجود ندارد. توضیح کوتاهی هم این جا : http://persian.kargah.com/archives/008260.php داده ام.من البته از بحث جدی و نظرخواهی استقبال می کنم و فکر می کنم در همین وبلاگ هم ( که دیگر کمتر به موارد شخصی خواهد پرداخت) کم کم می توان همان فضایی را که اشاره کرده اید ایجاد کرد. اگر فرصت کنم تغییراتی هم در وبلاگ خواهم داد تا بحث ها در دسترس باشند و نظرات پراکنده نشوند.
در مورد 36 داور و همکاسهگی: من ممکن است با دبیر یا داوران نمایشگاه یا نمایشگاههایی دوستی داشته باشم اما این دوستی ها تاثیری در نقد عملکرد ایشان نداشته و نخواهد داشت. این را به خود ایشان هم گفته ام.
بر خلاف دو سالانه نهم که حداقل در دو نشستش حضور داشتم در زمان برگزاری دوسالانه دهم فرصت حضور در هیچ یک از نشست ها را پیدا نکردم حتی نمایشگاه را هم در فرصتی بسیار کوتاه فقط مرور کرده و همه عکسها را هم نتوانستم ببینم. البته از ایرادات دوسالانه دهم که کم هم نبود بی اطلاع نیستم . از عملکرد مدیریت جدید موزه و بعضی دیگر مسئولان هم که تاثیر نامطلوبی در برگزاری دو سالانه داشت چیزهایی شنیده ام. نقد را اما موقعی می نویسم که از جوانب موضوع اطلاع و به آن احاطه داشته باشم تا بر سر هر واژهای که به کار میبرم بایستم.
به هر جهت از نقد همه سو نگرانه شما یا هر شخص دیگر بر دوسالانه دهم استقبال می کنم . نقد اندیشههای کسانی که تصور درستی از هنر عکاسی ندارند یا تعریف غلطی از آن میدهند هم نیاز جامعه عکاسی است
. نقد درست باعث رشد است. می گویم نقد درست چون بعضی ، واژگانی را در نقد و نطراتشان به کار برده و لحنی را به کار میگیرند که آب را گلالوده تر می کند.
در مورد انجمن : اگر انجمن ملی عکاسی شکل بگیرد ، انجمن عکاسی شکل گرفته و نه انجمن عکاسان. یعنی کلیت عکاسی ایران و مسائل آن مد نظر است نه مسائل قشر خاصی از عکاسان که فقط در یک شاخه از عکاسی فعالیت میکنند. با تعاریف یا استنباط های متفاوت و بعضا متناقضی که از عکس به عنوان هنر میشود انجمن ملی عکاسی نمی تواند صرفا انجمن هنرمندان عکاس باشد. انجمن های کوچک و بزرگ دیگر می توانند توسط گروههای
همفکر و بنا به تعریفی که از هنر عکاسی دارند فعالیت کنند. همچنان که مثلا کسانی که عکاسی زیر آب یا عکاسی نجوم انجام می دهند می توانند انجمن خود را داشته باشند.
maniya:
خيلى كنكاش كردم تا بفهمم موضوع ٍ عكس چيه ؟ آخرش رسيدم به اين كه شخصى در حال ٍ جوشكارى است و جرقه ها و نقاب ٍ فلزى كمكم كرد اما چه زاويه ى جالبى گرفتيد و عكس خوبى شده و آن كلاه ٍ حصيرى كه جالب ترش كرده .
رضا:
دوست نازنين ، آقای تهرانی
من اينجا ، به عنوان يكی از مخاطبان اين وبلاگ و دوستداران هنر عكاسی می نويسم . صرفا جهت گفتگويی با شما و نه بيشتر .
مطمئن باشيد اگر بخواهم مطلبی جدی برايتان بفرستم ، حتما نام كاملم را بر پيشانی خواهد داشت .
بحث سكوت در مقابل دوسالانه ی دهم فقط در مورد شما و سايت كارگاه نيست .
خوشتر دارم كمی روشن صحبت كنيم . پس مثال می آورم . دوست خوب ما " مهدی وثوق نيا " قبل از دوسالانه نهم ، با موضعی انتقادی در وبلاگشان نوشتند :
" امروز نمی دانم چه می خواهد برگزار شود؟ کارنامه عکاسی این کشور؟ یا کارناوالی پوشالی برای خالی نبودن عریضه دوستانی که هنوز دوست دارند نوچه پروری کنند!!؟ "
كمی قبل تر در سه شنبه 25 فروردين 1383 ، در مطلبی عنوان كرده بودند :
" نمایشگاه دوسالانه عکس ایران واقعا" نتیجه تلاش همه عکاسان ایران خواهد بود ؟ ...
.... به این نتیجه رسیدم که دراین رشته هم هیچکسی حاضر به بیان انتقاداتش بصورت عمومی نیست. گاهی این بحث های خصوصی هم مثل غرغری است که هیچ فایده ای در بر ندارد و نمونه اش آنچه خواهدشد که در آن هستیم. پس چه باید کرد ؟"
نخست پس از خواندن اين مطالب اين سئوال ها به ذهن خطور می كند : آيا دو سالانه دهم كارنامه عكاسی كشور بوده است ؟
و يا شايد كم شاهد نوچه پروری دوستان بوده ايم ؟!! آيا دوسالانه دهم اصولا آنقدر با اهميت نبوده كه ايشان را به اظهار نظری جدی وادارد ؟؟! آيا منافع شخصی و تدريس در آموزشگاه شايگان به مديريت كوروش اديم باعث عدم اظهار نظر " خارج از محافل خصوصی " در باره ی دوسالانه شده است ؟!
با حساسيتی كه از اين دوست عزيز سراغ داريم و با توجه به مطلبی كوتاه كه در وبلاگ ايشان در باب بخش خلاق پس از دوسالانه دهم منتشر شده بود و اظهار نظر را به روزهای بعدی كه انگار هيچ گاه نيامدند موكول می كرد ( كه اين مطلب را يا من امروز در جستجوی مجدد نيافتمش و يا ديگر يافت نمی شود ! ) ، خوب می دانيم ايشان هم مانند بقيه دل خوشی از دوسالانه دهم نداشتند .
به عنوان يك علاقه مند به هنر عكاسی ايران ، صميمانه چشم انتظار خواندن نظرات "مهدی وثوق نيا" در اين باب هستم .
پرستو:
به نظرم اين دوست ما درست ميگه . ما ملتي هستيم كه پشت يكي ميشينيم حرف ميزنيم اما فرداش كه با طرف يه سلام عليك ساده كرديم و ما رو تحويل گرفت مجيز طرفو ميگيم !
به همين دليل ترس از خطر افتادن منافع در وبلاگ هاي عكاسان ما هيچ وقت يه مطلب درست حسابي - يه اعتراض ساده رو نميبينيم .
36 داور هم تمام خوبيش همين بود كه دوسالانه در سكوت كامل برگزار شد .
مهدی وثوق نیا:
سلام آقا رضا
از اين بابت كه من كمتر در ارتباط با دوسالانه دهم نوشتم به شما حق مي دهم . و اين مسئله اصلا ربطي به محافظه كاري و يا سياست داشتن نبوده . آنهايي كه من را مي شناسند خوب مي دانند كه مشغله زياد گاهي مرا به خاموشي وا مي دارد. اما اگر پيگير بوده باشيد حتما مصاحبه تلويز يوني من را در ارتباط با دوسالانه دهم در برنامه نگارستان ديديد كه چه انتقادي نسبت به دوسالانه دهم داشتم .
به نظرم خيلي بي ربط است كه مي فرماييد: آيا منافع شخصی و تدريس در آموزشگاه شايگان به مديريت كوروش اديم باعث عدم اظهار نظر " خارج از محافل خصوصی " در باره ی دوسالانه شده است ؟!
من در آموزشگاه كورش قرار بود عكاسي مستند اجتماعي درس بدم و هيچ وقت هم اين كلاس تشكيل نشد و نميدانم چه ربطي بين اين آموزشگاه خصوصي و دوسالانه دهم دارد !! خوشبختانه من در تمام اين سالها كه تدريس داشتم هيچگونه به مسئله مالي آن فكر نكردم چرا كه در آمد من هميشه بر پايه گرافيك بوده و هست.
ولي آقا رضا در دوسالانه نهم اتفاقي افتاد كه متاسفانه هنوز مشكلاتش را پيش رو داريم . نگاه كنيد پس از آن دوسالانه كه استاد من آقاي بهمن جلالي دبيرش بود و آن را به تعبيري كار نيمايي مي دانست. چه بر سر عكاسي آمد. شما چند سال است كه ديگر كمتر پروژه مستند اجتماعي مي بينيد . همان كساني كه در دانشگاه داد عكاسي مستند را مي زدنند و نياز مي ديدند كه عكاسان ما در اين زمينه بيشتر فعاليت كنند در دوسالانه نهم خطاب به ما مي گويند كه تعريف عكاسي از دهه هفتاد تغيير كرده! و خود اين عزيزان در همان دوران به شدت پايبند عكاسي مستند، پرتره و ... هستند.
من با عكاسي خلاق بي هيچ عنوان مخالفت ندارم و بيش از 7 سالي است كه خودم نيز به عكاسي خلاق مشغولم . اما با اينكه تمام جامعه عكاسي را به اين سمت سوق بدهيم مخالفم . بگذريم آقا رضا حرف بسيار و ....
ترجيح مي دهم بصورت رو در رو با شما صحبت كنم تا شايد به عنوان علاقمند به نتيجه برسيد.
رضا:
آقاي وثوق نيا ي عزيز
از توجه و احساس مسئوليتتان بسيار سپاسگذارم . كل حرف من همين بيدار يست . همين احساس مسئوليت است .
اگر ما نگوييم و ننويسيم از اتفاقات خوب و بدی كه در كنارمان رخ می دهد ، از نمايشگاه های عكس تا دوسالانه ها ، هيچ گاه قدمی به پله بالاتر بر نمی داريم . اينترنت و وبلاگ ، رسانه فوق العاده ايست ، اگر دريابيمش .
اميدوارم روزی در باب عكاسی خلاق و غير خلاق (!) نيز به گفتگو بنشينيم .
نظرات:
سایهها و نگاه
