دارم بی سر و صدا کار می‌کنم . هر دو کار را با هم . دل و گل. وقت بیشتری برای گل می‌گذارم . در کار دل اما جلوترم. مثل کسی که در کار گل فقط انباشته و نرسیده بشمرد چه را و چه قدر ، من هم کارهای دلی را دارم مرور می کنم . مثل آن گِلی ( اهل گل ) که دارد حساب و کتاب سود و زیان را چرتکه می‌کند من هم مرور می‌کنم که چه کرده‌ام و آماده‌شان می‌کنم برای نمی‌دانم چه. مثلا چاپ کتاب یا نمایش در موزه هنرهای معاصر دنیا یعنی همان دهکده جهانی که من فعلا دورم از آن . این اتاق کوچک ، دور ِ دور است از همه چیز و در دهکده هم جایی ندارد.
چاپ کتاب یا حضور در دهکده ، مستلزم کار گل است که کم و بیش مشغول آنم اما کار دل را هم غیر از مرور و انتخاب ، در هر فرصتی که دست دهد ادامه می‌‌دهم . یعنی جدید. مثل همین قبلی.
کار دل به جاهای باریک کشیده است خودم هم نمی‌فهممشان ( کارهای دلی را ) اما کاملا درکشان می‌کنم و دوستشان دارم.
کار دل اما فقط پرداختن به هنر نیست که ، در آغوش کشیدن‌ِ هنر هم هست. آغوش من باز است همیشه برای تو ، تمامت ِ هنر.